به گزارش اکوایران به نقل از شفقنا، این منابع همچنین گفتند کارکنانی که از محل مأموریت خود در خاورمیانه جابهجا شدهاند، بهطور فزایندهای این امکان را دریافت میکنند که مأموریتشان را زودتر از موعد پایان دهند.
این افراد آگاه افزودند این طرحها هنوز نهایی نشدهاند و مشخص نیست که آیا در تمام سفارتخانههایی که در حال حاضر با نیروی انسانی کاهشیافته فعالیت میکنند، اجرا خواهند شد یا خیر. با این حال، این تحولات نشان میدهد که وزارت خارجه آمریکا انتظار ندارد بهزودی سطح عادی کارکنان خود را در منطقه بازگرداند؛ آن هم در شرایطی که تهدید بازگشت تمامعیار به جنگ همچنان وجود دارد.
سخنگوی وزارت خارجه آمریکا به سیانان گفت که این وزارتخانه «درباره رایزنیهای داخلی یا برنامهریزیهای اقتضایی مربوط به پستهای مشخص» صحبت نمیکند، اما خاطرنشان کرد که این وزارتخانه «بهطور مستمر وضعیت امنیتی و سطح نیروی انسانی را در هر مأموریت دیپلماتیک، بر اساس شرایط موجود در محل، بررسی میکند و سطح کارکنان را در صورت لزوم تنظیم میکند».
«ایمنی و امنیت کارکنان ما و خانوادههایشان همچنان اولویت اصلی وزارتخانه است و ما به ارزیابی شرایط در سراسر منطقه ادامه میدهیم. تصمیمگیری درباره وضعیت هر یک از پستها بر اساس مجموعهای از عوامل امنیتی و عملیاتی و با هماهنگی نزدیک میان پستهای دیپلماتیک و واشنگتن انجام میشود.»
وی افزود: موضوعات مربوط به کارکنان، از جمله درخواستهای فردی برای کوتاه کردن مدت مأموریت، بهصورت موردبهمورد بررسی میشوند.
وزارت خارجه آمریکا اندکی پس از آنکه جنگ در اواخر فوریه آغاز شد، به کارکنان غیرضروری و اعضای خانوادههایشان دستور داد تقریباً از تمام نمایندگیهای دیپلماتیک این کشور در منطقه خارج شوند. این وضعیت باعث شده است نزدیک به شش ماه بلاتکلیفی درباره این موضوع وجود داشته باشد که آیا این نمایندگیها قادر خواهند بود به فعالیت عادی بازگردند و همه دیپلماتها نیز بتوانند به محل مأموریت خود برگردند یا خیر. طرحهای مربوط به «فعالیتهای کاهشیافته» پس از نهایی شدن میتواند تا حدودی برای دیپلماتهای آمریکایی و خانوادههایشان که از محل مأموریت خود جابهجا شدهاند، شفافیت ایجاد کند.
در همین حال، تلاشها برای پایان دادن به جنگ نیز به بنبست خورده است. تفاهمنامه میان دو طرف فروپاشیده است. در پایان ماه جولای، بیش از یک هفته حملات متقابل ادامه داشت. تلاش تازه برای دستیابی به توافقی با هدف بازگشایی کامل تنگه هرمز نیز تاکنون موفق نبوده است.
وزارت خارجه آمریکا پیش از آغاز عملیات نظامی آمریکا و اسرائیل، در بیشتر سفارتخانههای خود در منطقه سطح کارکنان را کاهش نداده بود. پیش از جنگ، تنها لبنان و اسرائیل بهترتیب در وضعیت «خروج اجباری» و «خروج مجاز» قرار داشتند. «خروج مجاز» به این معناست که کارکنان غیرضروری و اعضای خانوادههایشان میتوانند در صورت تمایل محل مأموریت را ترک کنند، اما ملزم به این کار نیستند.
اما طی چند هفته، همزمان با آنکه مراکز دیپلماتیک آمریکا در سراسر منطقه هدف حملات ایران قرار گرفتند، وزارت خارجه به کارکنان غیرضروری و خانوادههایشان دستور داد بحرین، عراق، اردن، قطر، عربستان سعودی و امارات متحده عربی را ترک کنند. سفارت آمریکا در کویت در ماه مارس بهطور کامل فعالیتهای خود را متوقف کرد و تنها در اواخر ژوئن فعالیتهای اضطراری خود برای شهروندان آمریکایی را از سر گرفت. این سفارتخانه همچنان در وضعیت «خروج اجباری» قرار دارد. سفارت آمریکا در عمان نیز در وضعیت «خروج مجاز» قرار دارد.
کاهش ناگهانی تعداد کارکنان باعث شد دیپلماتها و اعضای خانوادههایشان، که بسیاری از آنها هنوز چندین سال از مأموریتشان باقی مانده بود، برای پیدا کردن محل سکونت و ثبتنام فرزندانشان در مدارس در آمریکا با عجله اقدام کنند. با این حال، از آنجا که مشخص نبود سفارتخانهها چه مدت با نیروی انسانی کاهشیافته فعالیت خواهند کرد، خانوادهها پس از بازگشت به آمریکا نمیتوانستند برای بلندمدت تعهدی ایجاد کنند. اگر فعالیت عادی سفارتخانهها از سر گرفته میشد، انتظار میرفت که بهسرعت به خاورمیانه بازگردند.
همسر یکی از دیپلماتها گفت خانواده آنها در تمام این مدت «مدام از یک وضعیت اسکان به وضعیت دیگری جابهجا میشدند»، زیرا نمیتوانستند ریسک پیامدهای مالی احتمالی امضای یک قرارداد اجاره بلندمدت و سپس فسخ آن را بپذیرند.
«ما در نقاط مختلف جهان با موارد تخلیه مواجه بودهایم، اما این وضعیت متفاوت است، چون بخش بسیار بزرگی از افراد از یک منطقه از جهان خارج شدهاند و تعداد زیادی از آنها به یک نقطه بازگشتهاند.»
کسانی که مجبور شدند منطقه را ترک کنند، تقریباً تمام وسایل و داراییهای خود را، و همچنین شبکههای حمایتی دوستانی را که میتوانند برای مأموریتهای خارج از کشور بسیار حیاتی باشند، پشت سر گذاشتند.
همسر یکی از دیپلماتها به سیانان گفت که برای «مردمی که به آنها اهمیت میدهیم و کاری که در این منطقه بخشی از آن هستیم»، «غم و اندوهی عظیم» احساس میکنند.
«وقتی در ماه مارس از خانهمان بیرون آمدیم، اصلاً تصور نمیکردیم که نهتنها شش ماه بعد به آنجا بازنخواهیم گشت، بلکه اکنون واقعیت این است که دیگر هرگز بازنخواهیم گشت.»
بر اساس مقررات وزارت خارجه آمریکا، وضعیت نمایندگیهای دیپلماتیک نمیتواند بیش از ۱۸۰ روز در حالت «دستور خروج» باقی بماند. پس از رسیدن به این سقف زمانی، اگر کارکنان نتوانند به وضعیت عادی بازگردند، نمایندگی وارد وضعیت «عملیات محدود» میشود که شامل محدودیتهایی برای تعداد کارکنان مستقر در کشور است. در «راهنمای امور خارجی» وزارت خارجه آمریکا آمده است که وضعیت محدود «بهعنوان اقدامی موقت برای رسیدگی به مسائل ایمنی و امنیتی در نظر گرفته شده است»، اما «ممکن است تا هر زمانی که برای اطمینان از برقرار بودن تدابیر مناسب ایمنی و امنیتی لازم باشد، ادامه پیدا کند».
منابع مطلع گفتند که برای نمایندگیهای دیپلماتیک در خاورمیانه، قرار گرفتن در وضعیت عملیات محدود احتمالاً به این معنا خواهد بود که اجازه بازگشت هیچ کودکی و تعداد بسیار کمی از همسران کارکنان داده خواهد شد.
سخنگوی وزارت خارجه آمریکا گفت این وزارتخانه همچنان «متعهد به حمایت از نیروی انسانی خود و خانوادههای آنها در سراسر این روند است و با اتخاذ تصمیمها، اطلاعات و بهروزرسانیها را از طریق کانالهای مناسب ارائه خواهد کرد».
این وضعیت همچنین به معنای ادامه کمبود دیپلماتهای آمریکایی در محل خواهد بود. برای کسانی که همچنان قادر به بازگشت به محل مأموریت خود نیستند، ممکن است تلاش برای کوتاه کردن دوره مأموریت مطرح شود، اما مشخص نیست آیا شغلهای جایگزین کافی برای آنها وجود دارد یا خیر.
دیپلماتهای سابق گفتند کاهش تعداد دیپلماتهای مستقر در محل میتواند بر توانایی وزارت خارجه برای ارائه سریع کمکهای کنسولی به آمریکاییهای خارج از کشور و همچنین پیشبرد اولویتهای دولت تأثیر بگذارد.
جان باس، دیپلمات حرفهای سابق که در سمت معاون وزیر خارجه در امور مدیریت خدمت کرده است، گفت: وقتی افراد کمتری داشته باشید، کارهای کمتری میتوانید انجام دهید و کارهای زیادی وجود دارد که نمیتوان آنها را از راه دور انجام داد.
«هرچه دیپلماتهای کمتری در یک کشور داشته باشید، افراد کمتری هم خواهید داشت که بر آنچه در آن کشور و دولت آن اتفاق میافتد تمرکز کنند و مسائل کلیدی مورد توجه ایالات متحده را پیگیری کنند. افراد کمتری در آنجا حضور خواهند داشت تا دیدگاههای دولت آمریکا درباره آنچه در حال رخ دادن است و دلیل آن، و همچنین منافع ما و منافع آن کشور را مطرح کنند و برای حل یک مشکل مشترک با یکدیگر همکاری کنند.»
باس خاطرنشان کرد که رهبران ممکن است درباره یک توافق کلی در خصوص یک موضوع گفتوگو کنند، اما در نهایت این دیپلماتهای باتجربه مستقر در محل هستند که باید «واقعاً وارد جزئیات کار با دولت میزبان شوند تا مشخص شود چگونه میتوان به جلو حرکت کرد».
باس که پیشتر سفیر آمریکا در ترکیه، گرجستان و افغانستان بوده است، به سیانان گفت که وضعیت عملیات محدود ممکن است «ماهها، اگر نه سالها» ادامه داشته باشد.
سخنگوی وزارت خارجه آمریکا این دیدگاه را که تلاشهای دیپلماتیک ایالات متحده به دلیل کاهش تعداد کارکنان در محل «محدود» شده است، رد کرد.
او گفت: ما شاهد تعامل مستمر و پایدار در بالاترین سطوح دولت [دونالد] ترامپ با شرکایمان در خاورمیانه بودهایم و روابط ما با متحدانمان در منطقه همچنان در حال تقویت است.
