به گزارش اکوایران به نقل از خبرآنلاین، مجید نژادحسین با اشاره به اهمیت توسعه حملونقل ریلی در مشهد مقدس، اظهار کرد: مترو صرفاً وسیلهای برای جابهجایی مسافر نیست، بلکه زیرساختی راهبردی برای مدیریت تقاضای سفر، کاهش وابستگی به خودروهای شخصی، کاهش آلایندگیهای زیستمحیطی و افزایش بهرهوری شبکه حملونقل عمومی به شمار میرود.
وی گفت: در ابتدای دوره ششم مدیریت شهری، مشهد از دو خط یک و دو مترو با مجموع طول تقریبی ۳۸ کیلومتر برخوردار بود که روزانه حدود ۳۰۰ هزار سفر را پوشش میدادند و سهم حملونقل ریلی از جابهجاییهای شهری حدود پنج درصد بود. این وضعیت نشان میداد که برای پاسخگویی به نیازهای رو به رشد شهر و افزایش سهم حملونقل عمومی، توسعه شبکه ریلی باید با جدیت دنبال شود.
رئیس کمیسیون عمران، حملونقل و ترافیک شورای اسلامی شهر مشهد مقدس، توسعه خط سه مترو به طول تقریبی ۳۰ کیلومتر را از اقدامات شاخص این دوره برشمرد و افزود: در حال حاضر، فاز نخست این خط به طول ۶ کیلومتر و با چهار ایستگاه به بهرهبرداری رسیده است و گام بعدی، آغاز عملیات اجرایی فاز دوم از میدان شهدا تا میدان فردوسی است که برای هفته آینده پیشبینی شده است.
نژادحسین ادامه داد: با تکمیل خط سه، ظرفیت جابهجایی روزانه شبکه مترو میتواند حدود ۳۰۰ هزار سفر دیگر افزایش یابد و به محدوده ۶۰۰ هزار سفر برسد. در صورت تحقق این هدف و متناسب با رشد تقاضای سفر و عملکرد سایر شیوههای حملونقل عمومی، سهم حملونقل ریلی از جابهجاییهای شهری نیز میتواند از حدود پنج درصد به نزدیک ۱۰ درصد افزایش پیدا کند؛ موضوعی که به متوازنسازی سهم شیوههای مختلف حملونقل و کاهش فشار بر معابر شهری کمک خواهد کرد.
نژادحسین با اشاره به تفاوت ظرفیت و هزینه تأمین ناوگان مترو و اتوبوس، گفت: بر اساس برآوردهای ارائهشده، هزینه خرید هر دستگاه اتوبوس حدود ۱۲۰ هزار دلار و هزینه خرید هر واگن مترو حدود یک میلیون و ۲۰۰ هزار دلار است. بر این اساس، هزینه اولیه خرید یک قطار ششواگنه مترو، معادل هزینه خرید حدود ۶۰ دستگاه اتوبوس خواهد بود. البته این مقایسه صرفاً به هزینه اولیه خرید ناوگان مربوط میشود و برای ارزیابی دقیق اقتصادی، باید عواملی همچون ظرفیت واقعی جابهجایی مسافر، عمر مفید ناوگان، هزینه نگهداری، مصرف انرژی، زیرساختهای موردنیاز و هزینههای بهرهبرداری نیز در نظر گرفته شود.