گلدمن ساکس در تازه‌ترین به‌روزرسانی چشم‌انداز اقتصاد آمریکا، برآورد خود از رشد تولید ناخالص داخلی (GDP) را کاهش داده و هم‌زمان تغییراتی معنادار در مسیر پیش‌بینی تورم اعمال کرده است؛ تغییراتی که نشان می‌دهد روایت «رشد باثبات همراه با تورم چسبنده» همچنان در مرکز تحلیل این نهاد قرار دارد.

به گزارش اکوایران،در حالی که در گزارش ماه آوریل، رشد اقتصادی آمریکا برای سال 2026 معادل 2.3 درصد پیش‌بینی شده بود، در گزارش جدید این عدد به 2.1 درصد کاهش یافته است. این تعدیل هرچند بزرگ نیست، اما نشان‌دهنده احتیاط بیشتر نسبت به تداوم شتاب رشد، به‌ویژه در شرایطی است که بخشی از محرک‌های قبلی، از جمله سرمایه‌گذاری‌های مرتبط با فناوری، ممکن است به تدریج اثر کمتری بر رشد داشته باشند.

2

تغییر مسیر تورم؛ افزایش کوتاه‌مدت، کاهش بلندمدت

در بخش تورم، تصویر پیچیده‌تری دیده می‌شود. پیش‌بینی این نهاد از تورم مصرف کننده (CPI) آمریکا برای سال 2026 از 2.6 به 3.5 درصد افزایش یافته است. این درحالی است که انتظارات آن برای تورم در سال 2027 از 2.2 به 2 درصد کاهش دارد.

این تغییر نشان می‌دهد که گلدمن ساکس اکنون انتظار دارد فشارهای قیمتی در کوتاه‌مدت پایدارتر از برآورد قبلی باشند، اما در افق میان‌مدت همچنان به سمت هدف 2 درصدی فدرال رزرو همگرا شوند.

واگرایی در تورم هسته؛ سیگنال‌های متفاوت از CPI و PCE

در شاخص‌های تورم هسته نیز بازبینی‌های متفاوتی دیده می‌شود. پیش‌بینی تورم مصرف کننده بدون در نظرگرفتن انرژی و غذا برای سال 2026 از 2.3 به 2.1 کاهش یافته است، ولی انتظار تحلیلگران از تورم PCE با افزایش جزئی از 2.6 به 2.7 درصد افزایش داشته است.

این واگرایی اهمیت بالایی دارد، چرا که PCE معیار ترجیحی فدرال رزرو است. افزایش پیش‌بینی این شاخص می‌تواند به معنای تداوم نگرانی سیاست‌گذار پولی نسبت به تورم بنیادین باشد، حتی اگر سایر معیارها سیگنال‌های آرام‌تری بدهند.
در پیش‌بینی‌های فصلی (به‌ویژه برای سه‌ماهه چهارم 2026) نیز همین الگو تکرار شده است: تعدیل نزولی در Core CPI در مقابل افزایش یا پایداری در Core PCE.

بازار کار؛ ثبات نسبی با نشانه‌هایی از نرم‌تر شدن

در بخش بازار کار، تغییرات نسبتاً محدود اما قابل‌توجهی دیده می‌شودنرخ بیکاری تقریباً بدون تغییر محسوس باقی مانده و در محدوده 4.5 تا 4.6 درصد برای 2026 حفظ شده است. ایجاد اشتغال (Payrolls) اما در برخی فصول بازبینی شده و نشانه‌هایی از کاهش شتاب استخدام دیده می‌شود (به‌ویژه در مقایسه با برآوردهای قوی‌تر قبلی).

سایر شاخص‌ها مانند نرخ مشارکت و نسبت اشتغال به جمعیت تغییرات بزرگی نداشته‌اند، که نشان‌دهنده تداوم وضعیت نسبتاً متعادل بازار کار است.

به‌طور کلی، بازار کار همچنان «مقاوم» ارزیابی می‌شود، اما داده‌های جدید حاکی از آن است که این مقاومت به‌تدریج در حال تعدیل است؛ موضوعی که می‌تواند در ماه‌های آینده برای مسیر تورم تعیین‌کننده باشد.

جمع‌بندی؛ سناریوی «تورم بالاتر برای مدت طولانی‌تر»

مجموع این تغییرات نشان می‌دهد که گلدمن ساکس سناریوی خود را به سمت تورم بالاتر در کوتاه‌مدت و کاهش تدریجی در بلندمدت اصلاح کرده است، در حالی که رشد اقتصادی نیز اندکی تعدیل شده اما همچنان مثبت و نسبتاً باثبات باقی مانده است.

این ترکیب، یعنی رشد ملایم، بازار کار نسبتاً قوی و تورم چسبنده، می‌تواند به معنای آن باشد که سیاست‌گذاران پولی برای رسیدن به هدف تورمی، نیاز به حفظ سیاست‌های محتاطانه برای مدت طولانی‌تر داشته باشند؛ حتی اگر در نهایت مسیر تورم به سمت 2 درصد هموار شود.