به گزارش اکوایران، فروش گسترده اوراق بهویژه در سررسیدهای بلندمدت، عامل اصلی جهش بازدهیها بوده است. بازده اوراق 10 ساله آمریکا با افزایش قابل توجه به 4.55 درصد رسید و بازدهی اوراق 30 ساله نیز به نزدیکی سقفهای ثبتشده در سال 2023 نزدیک شد. این روند در سایر اقتصادهای توسعهیافته نیز دیده شد؛ بهطوری که بازدهی اوراق بلندمدت در آلمان، اسپانیا و استرالیا نیز افزایش یافت.
در ژاپن، بازدهی اوراق 30 ساله برای نخستین بار به 4 درصد رسید؛ سطحی که از زمان انتشار این اوراق بیسابقه بوده است. در بریتانیا نیز همزمان با تشدید نگرانیهای سیاسی و اقتصادی، بازدهی اوراق بلندمدت دولتی با جهشی قابل توجه به بالاترین سطح از سال 1998 رسید.
نفت و ریسکهای ژئوپلتیک؛ عامل تشدید انتظارات تورمی
افزایش قیمت نفت برنت یکی از محرکهای اصلی تشدید نگرانیهای تورمی در بازارها بوده است. رشد حدود 3 درصدی قیمت نفت و نزدیک شدن آن به سطح 110 دلار در هر بشکه، بار دیگر ریسکهای سمت عرضه انرژی را به مرکز توجه بازارها بازگردانده است. اختلالهای ژئوپلتیک و نگرانی از محدود شدن مسیرهای تجاری انرژی نیز به این روند دامن زده است.
فشار تورمی و تغییر انتظارات از سیاست پولی
افزایش شاخصهای تورمی در آمریکا و سایر اقتصادهای بزرگ باعث شده سرمایهگذاران احتمال تداوم یا حتی تشدید سیاستهای انقباضی (افزایش نرخ بهره) را جدیتر ارزیابی کنند. مقامات اقتصادی از جمله برخی اعضای فدرال رزرو نیز به ریسکهای تورمی اشاره کردهاند و همین موضوع به تغییر انتظارات بازار نسبت به نرخهای بهره دامن زده است.
در نتیجه، معاملهگران اکنون احتمال بالاتری برای افزایش دوباره نرخ بهره در ماههای آینده در نظر میگیرند؛ موضوعی که فشار مضاعفی بر بازار اوراق وارد کرده است.
پیامدها برای بازارهای جهانی
افزایش بازدهی اوراق، هزینه تأمین مالی دولتها و شرکتها را بالا برده و میتواند بهتدریج رشد اقتصادی جهانی را تحت فشار قرار دهد. همزمان، این روند باعث افزایش جذابیت اوراق نسبت به سهام شده و نگرانیهایی درباره ادامه روند صعودی بازارهای سهام ایجاد کرده است.
در مجموع، همزمانی رشد قیمت نفت و جهش بازدهی اوراق نشان میدهد که بازارهای جهانی بار دیگر وارد دورهای از عدم قطعیت شدهاند؛ دورهای که در آن تورم، سیاست پولی و ریسکهای ژئوپلیتیک بهطور همزمان مسیر داراییهای مالی را تعیین میکنند.
