سال‌ها بازارهای مالی یک رابطه ساده را دنبال می‌کردند: هرچه قیمت نفت بالاتر می‌رفت، نگرانی از تورم بیشتر می‌شد و احتمال افزایش نرخ بهره از سوی فدرال رزرو بالا می‌رفت. اما به نظر می‌رسد این معادله در هفته‌های اخیر تغییر کرده است.

با وجود افت قابل‌ توجه قیمت نفت پس از فروکش کردن نگرانی‌ها درباره عرضه انرژی، بازده اوراق دوساله خزانه‌داری آمریکا همچنان در نزدیکی بالاترین سطح خود در سال ۲۰۲۶ قرار دارد. این واگرایی نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران دیگر تنها به قیمت انرژی نگاه نمی‌کنند، بلکه تمرکز اصلی آنها بر «تورم هسته» است؛ شاخصی که نوسانات قیمت انرژی و مواد غذایی را کنار می‌گذارد و تصویر دقیق‌تری از فشارهای پایدار تورمی ارائه می‌دهد.

قدرت بازار کار، رشد دستمزدها، هزینه‌های خدمات و تقاضای مصرف‌کنندگان باعث شده‌اند بازارها نگران باشند که تورم آمریکا حتی با کاهش قیمت نفت نیز به‌سرعت به هدف ۲ درصدی فدرال رزرو بازنگردد. به همین دلیل، انتظار برای تداوم نرخ‌های بهره بالا همچنان تقویت شده است.

در این گزارش، بررسی کرده‌ایم چرا رابطه سنتی میان نفت و بازار اوراق تضعیف شده، پیش‌بینی مدل تورمی فدرال رزرو کلیولند چه می‌گوید و چرا داده‌های تورمی ماه‌های آینده می‌توانند مسیر سیاست پولی آمریکا و بازارهای جهانی را تعیین کنند.