شاخص قیمت جهانی غذا در ماه ژانویه برای پنجمین ماه پیاپی کاهش یافته و به ۱۲۳.۹ واحد رسیده؛ عددی که از افت محدود فشار تورمی در سبد خوراکیهای بینالمللی حکایت دارد. این کاهش عمدتاً نتیجه ارزانتر شدن لبنیات، شکر و برخی انواع گوشت بوده، در حالی که همه بازارها مسیر نزولی نداشتند. غلات رشد خفیفی را تجربه کردهاند و روغنهای نباتی نیز حدود دو درصد افزایش قیمت داشتهاند؛ افزایشی که به عواملی مانند افت تولید فصلی روغن پالم در جنوب شرق آسیا، محدودیت عرضه سویا در آمریکای جنوبی، رشد تقاضای سوختهای زیستی در آمریکا و کمبود روغن آفتابگردان در منطقه دریای سیاه نسبت داده میشود.
در سمت عرضه اما تصویر متفاوت است. فائو پیشبینی میکند تولید جهانی غلات در سال ۲۰۲۵ به رکورد تاریخی بیش از ۳ میلیارد تن برسد؛ موضوعی که به افزایش ذخایر و بالا رفتن نسبت ذخیره به مصرف جهانی تا سطحی کمسابقه منجر شده است. با این حال کارشناسان هشدار میدهند این ثبات قیمتی بیش از آنکه ساختاری باشد، حاصل همزمانی چند عامل مساعد موقتی است و بازار همچنان در برابر شوکهای اقلیمی و تنشهای تجاری آسیبپذیر باقی میماند.
در مقابل این آرامش نسبی جهانی، دادههای داخلی ایران روایت متفاوتی دارند؛ جایی که تورم خوراکیها همچنان بالاست و فاصله محسوسی با روندهای بینالمللی دیده میشود. همین شکاف نشان میدهد برای مصرفکننده ایرانی، متغیرهای داخلی و سیاستهای اقتصادی بیش از وفور عرضه جهانی، تعیینکننده مسیر قیمت سفره خانوار است.
