مسعود نیلی، اقتصاددان، معتقد است کنترل تورم در شرایطی که نرخ تورم به سطوح بسیار بالا رسیده، نمی‌تواند صرفاً با تمرکز بر کاهش رشد نقدینگی دنبال شود.

به گفته او، مهار رشد نقدینگی «حتماً و قطعاً» ضروری است، اما فاصله میان تورم‌های بسیار بالا و سطوح پایین‌تر، با چند واحد درصد کاهش در رشد نقدینگی پر نمی‌شود. در این شرایط، آنچه اهمیت بیشتری پیدا می‌کند، شکل‌گیری یک علامت معتبر از سوی سیاستگذار برای جامعه است.

نیلی تاکید می‌کند اگر سیاستگذار هدف خود را کاهش تورم، برای مثال از ۹۰ درصد به ۵۰ درصد و سپس به سطوح پایین‌تر اعلام می‌کند، باید مجموعه‌ای از اقدامات مشخص و قابل مشاهده برای تحقق این هدف ارائه دهد؛ به‌گونه‌ای که جامعه بتواند به تعهد سیاستگذار اعتماد کند.

از نگاه او، اعتماد عمومی بخشی از فرآیند مهار تورم است. مردم باید بتوانند از رفتار و تصمیم‌های سیاستگذار این پیام را دریافت کنند که کاهش تورم یک هدف واقعی و قابل پیگیری است، نه صرفاً یک وعده.

به تعبیر نیلی، صرف سخنرانی و وعده بهتر شدن شرایط، به‌تنهایی نمی‌تواند برای جامعه معتبر باشد؛ اعتبار زمانی شکل می‌گیرد که سیاستگذار تعهد خود را در تصمیم‌ها و عملکردش نشان دهد.