دارایی بانک‌ها عمدتاً از محل تسهیلات شکل می‌گیرد، اما همه این دارایی‌ها یکسان نیستند.

از منظر بازگشت وجه و امکان شناسایی درآمد، دارایی‌های بانکی به سه دسته تقسیم می‌شوند: مولد، منجمد و نامولد یا سمی.

دارایی‌های مولد، دارایی‌هایی هستند که هم برای بانک درآمد ایجاد می‌کنند و هم جریان نقد آنها به‌طور منظم بازمی‌گردد؛ مثل وام‌هایی که اقساطشان به‌موقع پرداخت می‌شود. در مقابل، دارایی‌های منجمد درآمد شناسایی‌شده دارند اما نقدینگی آنها به بانک بازنمی‌گردد؛ مانند تسهیلاتی که سررسیدشان گذشته یا به مطالبات معوق و مشکوک‌الوصول تبدیل شده‌اند.

خطرناک‌ترین گروه، دارایی‌های نامولد یا سمی‌اند؛ دارایی‌هایی که نه جریان نقد دارند و نه درآمدی برای بانک شناسایی می‌کنند و صرفاً با تجدید ارزیابی می‌توانند اثر حسابداری بگذارند. شناخت این سه نوع دارایی، کلید تحلیل وضعیت ترازنامه بانک‌ها و پیشگیری از بحران‌های بانکی است.