از سوی دیگر، عرضه جهانی نقره نتوانسته با این تقاضای رو به رشد همگام شود و به بروز کسری ساختاری و افزایش بیسابقه قیمتها منجر شده است. همزمان، پیشبینی نرخ بهره پایینتر، افت شاخص دلار و شرایط اقتصادی نامطمئن، نقره را به عنوان یک دارایی امن و جایگزین جذاب کرده و تقاضای سرمایهای برای آن را نیز افزایش داده است.
در ایران، صندوقهای سرمایهگذاری مبتنی بر نقره به منظور تنوعبخشی به سبد داراییها و فراهم کردن دسترسی سرمایهگذاران خرد به فلزات گرانبها، مورد استقبال قرار گرفتند. با این حال، محدودیتهای ساختاری و عدم صدور واحدهای جدید توسط سازمان بورس، عرضه این صندوقها را ثابت نگه داشته و باعث ایجاد حباب قیمتی حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد شده است. به عنوان نمونه، صندوق سیمین با حباب ۷۹٪ در صدر قرار دارد.
این وضعیت برای سرمایهگذاران هشدار جدی است؛ خرید صندوق با قیمت بالاتر از ارزش واقعی، ریسک بالایی دارد و امکان تخلیه سریع حباب با باز شدن گره صدور واحدها وجود دارد. تجربه نشان میدهد چنین حبابهایی پایدار نیستند و ورود در اوج هیجان میتواند منجر به از دست رفتن بخش عمدهای از سرمایه شود.
وضعیت فعلی صندوقهای نقره، درس مهمی در مدیریت ریسک و شناخت ساختار ابزارهای مالی ارائه میدهد. سرمایهگذاران باید با آگاهی کامل، دوری از طمع و تحلیل دقیق، تصمیم به ورود به این بازار بگیرند. تا زمانی که محدودیتها رفع نشود و عرضه و تقاضا متعادل نگردد، این حباب پابرجا خواهد ماند و میتواند بر اعتماد کل بازار سرمایه تأثیر منفی بگذارد.