مظفری گروه دوم را صنایعی میداند که با وجود رشد قیمت، همچنان از منظر ارزندگی وضعیت مناسبی دارند. به اعتقاد او، داروییها، شرکتهای پخش و پالایشیها همچنان با معیارهای بنیادی قابل دفاع هستند و ظرفیت رشد خود را حفظ میکنند.
او در ادامه به گروه سوم اشاره میکند؛ صنایعی که از جنگ آسیب دیدهاند و این آسیب در قیمت سهام آنها بیش از اندازه منعکس شده است. لاستیکیها، بخشی از پتروشیمیها، شرکتهای وابسته به خدمات بندری و برخی صنایع صادراتمحور در این گروه قرار میگیرند. به گفته این تحلیلگر، در صورت بازگشت فعالیت این شرکتها به ظرفیتهای عادی و کاهش نگرانیهای بازار، این صنایع میتوانند به لیدرهای جدید بازار تبدیل شوند.
مظفری تأکید میکند تحلیل بازار نباید بهصورت کلی انجام شود، بلکه هر صنعت باید متناسب با شرایط بنیادی و چشمانداز سودآوری خود ارزیابی شود.