به گزارش اکوایران، آلمان در حال آمادهسازی برای بازسازی ارتش خود و تبدیل آن به قویترین نیروی نظامی متعارف اروپا از زمان جنگ جهانی دوم است. در حالی که تهدیدات از سوی روسیه همچنان ادامه دارد، دولت آلمان با برنامههایی برای تقویت نیروی دفاعی خود و دستیابی به یک بازدارندگی هستهای مستقل از ایالات متحده، به دنبال جایگزینی هژمونی آمریکاییها در امنیت اروپا است. این حرکت نه تنها نگرانیهای زیادی را در مسکو ایجاد کرده، بلکه در داخل آلمان نیز بحثهای زیادی درباره آینده نظامی این کشور و نقش آن در اتحادیه اروپا مطرح شده است.
آلمان به روزهای قدرت باز میگردد؟
به نوشته الجزیره، در ابتدای سال جاری، مردان آلمانی ۱۸ ساله شروع به دریافت یک پرسشنامه اجباری برای ثبت آمادگی خود جهت خدمت در ارتش تحت قانونی کردند که ماه گذشته تصویب شده است. در حال حاضر پیوستن به ارتش اختیاری است، اما این قانون به دولت این امکان را میدهد که در صورت نیاز، خدمت اجباری را برای رسیدن به هدف خود برای ساختن قویترین ارتش اروپا از زمان جنگ جهانی دوم، معرفی کند. در نوامبر گذشته، تعداد نیروهای فعال ارتش آلمان به ۱۸۴ هزار نفر رسید، که نسبت به ماه مه ۲,۵۰۰ نفر افزایش یافته بود. در آن زمان، فریدریش مرز، صدراعظم آلمان، به پارلمان گفت که ارتش «نیاز دارد تا قویترین ارتش متعارف اروپا شود».
تیمو گراف، پژوهشگر ارشد مرکز تاریخ نظامی و علوم اجتماعی بوندسوره در پوتسدام به الجزیره گفت «این بزرگترین ارتشی است که آلمانها از مدتها پیش داشتهاند و این ارتش از سال ۲۰۲۱ تاکنون قویترین نیرویی است که در اختیار داریم». دولت به منظور جذب نیروهای داوطلب، قراردادهای ۲۳ ماهه با حقوق و مزایای جذاب پیشنهاد میدهد. این قراردادها سپس میتوانند به خدمت حرفهای نامحدود تبدیل شوند. گراف گفت. «حقوق ۲,۶۰۰ یورو است و چون مسکن و بیمه پزشکی رایگان است، پس از کسر مالیات و هزینهها، آنها چیزی حدود ۲,۳۰۰ یورو دریافت خواهند کرد. این مبلغ برای جوانان خیلی زیاد است». آلمان تعهدی در ناتو دارد که تا سال ۲۰۳۵ تعداد نیروهای فعال خود را به ۲۶۰,۰۰۰ نفر برساند و ذخیرههای خود را به ۲۰۰,۰۰۰ نفر افزایش دهد. این اقدام آلمان را به ارتشی نیممیلیوننفری نزدیک خواهد کرد، مشابه ارتش این کشور در پایان جنگ سرد.
نگرانی مسکو از ارتش آلمان
این اخبار مسکو را نگران کرده است. سرگئی نِچایف، سفیر روسیه در آلمان، ماه گذشته در مصاحبهای با پورتال خبری آپولوت گفت: دولت جدید آلمان در حال تسریع آمادهسازیها برای یک درگیری نظامی تمامعیار با روسیه است». اما از دیدگاه آلمان، این خود روسیه است که از عقبنشینی از اوکراین خودداری کرده است و همین موضوع انگیزه سیاسی برای هزینه کردن ۱۲۵ میلیارد دلار به منظور بازسازی نیروهای مسلح در سال جاری را ایجاد کرده است، که معادل ۲.۵ درصد تولید ناخالص داخلی (GDP) آلمان است و بیش از دو برابر بودجه دفاعی ۵۶ میلیارد دلاری سال ۲۰۲۱ است. فقط در یک سال، حمایت از افزایش هزینههای دفاعی از ۵۸ درصد به ۶۵ درصد افزایش یافته است.
تا سال ۲۰۳۰، آلمان قصد دارد ۳.۵ درصد از تولید ناخالص داخلی خود را صرف دفاع کند. طبق نظرسنجی دسامبر توسط پلیتبارومتر، یک نظرسنجی انتخاباتی آلمانی، ۸ نفر از هر ۱۰ آلمانی اکنون معتقدند که ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، قصد جدی برای دستیابی به توافق صلح در جنگ اوکراین ندارد و بسیاری از آنها به هشدارهای مقامهای اطلاعاتی اعتقاد پیدا کردهاند که روسیه در نهایت قصد دارد جنگ خود را به کشورهای ناتو گسترش دهد. سال «۲۰۲۹» به عنوان یک تاریخ احتمالی برای حمله روسیه به ناتو مطرح شده است و این تاریخ به مرجع بسیاری از مردم تبدیل شده است. گراف عنوان کرد:«ما در طول چهار سال گذشته از این جنگ، میبینیم که در حال خوابیدن بودهایم و اهمیت وضعیت را درک نکردهایم. آینده اروپا در خطر است».
اعتماد آلمان نسبت به آمریکا از بین رفت
تصویر تهدید از روسیه تنها یک جنبه از معادله است. جامعه آلمان در سال گذشته شاهد از دست دادن اعتماد خود به آمریکا بوده است که برای آنها تحولی بزرگ به شمار میآید. در یک نظرسنجی که توسط کانال دولتی ZDF در ژوئن ۲۰۲۵ انجام شد، از آلمانیها سوال شد: «آیا ایالات متحده همچنان به عنوان بخشی از ناتو امنیت اروپا را تضمین خواهد کرد؟» هفتاد و سه درصد گفتند خیر. تا دسامبر، این اکثریت به ۸۴ درصد رسید. نه از هر ده آلمانی اکنون تاثیرگذاری سیاسی ایالات متحده در اروپا را مضر میدانند، به وضوح نگران تشویق علنی احزاب راست افراطی و طرفدار روسیه هستند، همانطور که در انتخابات فدرال آلمان در فوریه سال گذشته مشاهده شد.
استراتژی امنیت ملی رئیسجمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، که نوامبر گذشته منتشر شد، اروپا را خطاب قرار داد و گفت که این قاره با «محو شدن تمدنی» مواجه است، به دلیل مقررات بیش از حد از بروکسل و «سیاستهای مهاجرتی که در حال تحول قاره هستند و باعث نزاع، سانسور آزادی بیان، سرکوب مخالفان سیاسی، کاهش نرخ تولد و از دست دادن هویتها و اعتماد به نفس ملی» میشود، مواضع ناسیونالیستی که توسط راست افراطیهای اروپا مطرح میشود. آلمانیها به حدی به واشنگتن بیاعتماد شدهاند که شش نفر از هر ده نفر دیگر حتی به بازدارندگی هستهای ایالات متحده اعتماد ندارند و سهچهارم آنها تمایل دارند که آن را با بازدارندگی انگلوساکسون-فرانسوی جایگزین کنند.
آیا آلمان میتواند این کار را انجام دهد؟
این یک وعده جدید نیست. پیش از او، اولاف شولتس، صدراعظم سوسیالدموکرات، نیز در سال ۲۰۲۲، سالی که روسیه حمله کامل به اوکراین را آغاز کرد، وعده ساخت «قویترین ارتش اروپا» را داده بود. اما با اینکه شولتس موفق شد که پارلمان به تصویب یک افزایش یکباره ۱۲۰ میلیارد دلاری برای بودجه دفاعی رای دهد، این پول اضافی تنها از سال ۲۰۲۴ شروع به ورود به سیستم کرد. دولت شولتس در آن زمان مقصر را روی روندهای بوروکراتیک انداخت، اما برخی معتقدند که موانع فرهنگی نیز وجود داشت.
مینّا آلاندر، پژوهشگر مرکز تحلیل سیاستهای اروپا که در زمینه امنیت و دفاع تخصص دارد، به الجزیره گفت:«بوندسوره به طور کلی به طور مثبت دیده نمیشد و بنابراین هیچ کس در عقل خود به عنوان شغل، این حرفه را انتخاب نمیکرد. در نتیجه، این موضوع به کاری نیشی تبدیل میشد، شاید بیشتر برای افرادی که به جناح راست گرایش دارند». «آلمانیهای تحصیلکرده و بزرگتر، دوران کودکی خود را با شنیدن از هولناک بودن آلمان نازی گذراندند»، ژنرال هاجس، که اکنون در آلمان زندگی میکند، گفت. «و برای آلمانیهای مسنتر که در دوران جنگ کودکی داشتند، بدترین کابوس آنها این بود که جنگی با روسیه یا بدون ایالات متحده رخ دهد.»
"ما هرگز به فرآیندهای اروپایی اتکا نمیکنیم"
تحلیلگران معتقدند که روایتهای طرفدار کرملین هنوز سعی خواهند کرد از هرگونه شک و تردید نهفتهای که وجود دارد، بهرهبرداری کنند. ویکتوریا ودویچنکو، کارشناس جنگ هیبریدی در مرکز ژئوپولیتیک دانشگاه کمبریج گفت «حساسیت نسبت به سربازگیری، چیزی است که روسها در حال وارد کردن به روایتهای تبلیغاتی خود به بسیاری از جوامع اروپایی هستند». «آلمان یکی از این کشورها است، بنابراین در واقع شما شاهد افزایش اخبار خواهید بود که در آنها میگویند چقدر بد است که آلمانها بچهها را میفرستند تا کشته شوند». او همچنین نگران زمان لازم برای تبدیل پول و اراده سیاسی به ظرفیت صنعتی و نیروی انسانی است. شولتس وعده داده بود که یک تیپ برای دفاع از شکاف سووالکی ایجاد کند، یک تنگه آسیبپذیر در زمین لیتوانی که بین بلاروس و کالینینگراد، منطقهای که در اختیار روسیه است، قرار دارد. اما جذب نیرو، آموزش و تجهیز این تیپ هنوز در حال انجام است.
«ما انسانهای احمقی نیستیم، بنابراین هیچگاه به فرآیندهای اروپایی اتکا نمیکنیم، اینکه کسی به عنوان یک خدا برای کمک به ما بیاید»، ودویچنکو، که اوکراینی است، گفت. «ما کاملاً میفهمیم که همیشه مردم ما در خط مقدم خواهند بود.»