به گزارش اکوایران، مناظرات داخلی و اختلافات شدید بر سر موضوعات سیاست خارجی، سرنوشت هر دو حزب غالب در ایالات متحده را برای انتخابات آتی کنگره در ماه نوامبر و همچنین انتخابات ریاستجکهوری بعدی در سال ۲۰۲۸، تهدید میکند. اکنون این پرسش در میان است که آیا یک تغییر ایدئولوژیک بزرگ در راه است؟
لرزه سیاست خارجی بر ستونهای هر دو حزب
به نوشته نیویورکتایمز، مناظرات تند بر سر موضوعات سیاست خارجی - از جمله اسرائیل و ایران - احزاب دموکرات و جمهوریخواه را تا مرز فروپاشی کشانده و مشکلات جدید و مهمی را ایجاد کرده که به نوعی میدان نبرد برای کنترل کنگره ایالات متحده در سال جاری را تغییر شکل داده و میتواند بر انتخابات ریاست جمهوری در سال ۲۰۲۸ تأثیرگذار باشد.
اکوایران: یک اختلاف غیرعادی در پنتاگون به یک جنگ نیابتی آشکار در درون حزب جمهوریخواه تبدیل شده است.
به طور ویژه، اختلاف بین دموکراتها، از مدتها قبل، تأثیری جدی بر انتخابات میاندورهای گذاشته است. عدم محبوبیت فزاینده اسرائیل از زمان آغاز جنگ غزه، هفته گذشته به عنوان یک نیروی غالب ظاهر شد و دو عضو دموکرات فعلی مجلس نمایندگان ایالات متحده در نیویورک، در انتخابات میاندورهای حزب در برابر رقبایی شکست خوردند که دولت را به اندازه کافی منتقد متحد ایالات متحده نمیدانستند.
و البته که حمایت ایالات متحده از اسرائیل و جنگ با ایران باعث ایجاد شکاف در داخل حزب جمهوریخواه، و به ویژه در جنبش «آمریکا را دوباره بزرگ کنیم» حامی ترامپ، شده است. انزواطلبانی که از وعده انتخاباتی آقای برای جلوگیری از جنگهای خارجی استقبال کردند، میگویند که با مداخله او در ایران و پیامد داخلی آن یعنی افزایش شدید قیمتها، احساس خیانت میکنند. اخیراً، هم جبهه تازهای علیه ترامپ در درون حزب ظهور کرده است. مذاکرات با ایران، با واکنش شدید تندروهای درون حزب روبرو شده که معتقدند او به هدف خود برای نابودی قابلیتهای نظامی و هستهای - و حتی رژیم چنج - دست نیافته است.
این شکافها در سالی حساس که در آن کنترل کنگره و سرنوشت دستور کار ترامپ در معرض خطر است، نتایج نگرانکنندهای را به بار آورده است. برخی از دموکراتهای میانهرو در حال شکست هستند و تعداد بیشتری در رقابتهای آینده در معرض خطر هستند. برخی از رأیدهندگان جمهوریخواه در خانه میمانند، که اگر این روند تا نوامبر ادامه یابد، فاجعهای بالقوه برای حزب آنها خواهد بود.
تغییر ایدئولوژیک بزرگ در راه است؟
همه این پویاییها منتقدانی را که میخواهند ایدئولوژیها و برنامههای سیاسی احزاب متبوع خود را به طور دائم تغییر شکل دهند، جسورتر میکند - و البته کسانی که قصد دارند این مبارزه را به انتخابات ریاست جمهوری 2028 بکشانند. به نظر میرسد سران هر دو حزب در چگونگی مدیریت پایگاههای به طور فزاینده ناآرام و غیرقابل پیشبینی خود دچار سردرگمی شدهاند.
به طور ویژه، حزب دموکرات از موفقیت چپهای شورشی در نیویورک در سهشنبه گذشته به لرزه درآمد. رأیدهندگان دو سوسیالیست دموکرات را که مواضع ضداسرائیلی داشتند، آنها را به عنوان نامزدهای حزب برگزیدند. به گفته مت بنت، یکی از بنیانگذاران اندیشکده دموکرات میانهرو راه سوم: «ما باید راهی پیدا کنیم تا حزب از هم نپاشد». بنت پس از نتایج روز سهشنبه، از «هیجان» دموکراتها در مورد اینکه آیا ظهور نامزدهای چپ افراطی، رأیدهندگان یهودی و میانهرو را دفع خواهد کرد یا خیر، سخن گفت.
داریالیزا آویلا شوالیه، که توسط شهردار زهران ممدانی شهر نیویورک تایید شده بود، سه شنبه شب در انتخابات مقدماتی دموکرات ها بر نماینده آدریانو اسپایلات پیروز شد/ عکس از نیویورکتایمز
جمهوریخواهان نیز در مورد حمایت حزب از اسرائیل دچار اختلافات خاص خود هستند. جنگ علیه ایران تنشهای اساسی بین جمهوریخواهان را در مورد معنای «اول آمریکا»، تشدید کرد. مگین کلی، پادکستر، اوایل این ماه به جیدی ونس، معاون رئیسجمهور، گفت: «فکر میکنم برای اکثر ما که به راست یا مستقلهای راستگرا گرایش داریم، جنگیدن با چپها بسیار سرگرمکنندهتر است. اما از زمانی که این ماجرا شروع شده، نوعی جنگ داخلی در تیم محافظهکاران وجود داشته است». با این حال، تسلط ترامپ بر حزبش همچنان غالب است و جمهوریخواهانی که او آنها را به دلیل وفاداری ناکافی به خودش مورد تمسخر قرار داده، در انتخابات مقدماتی خود شکست خوردهاند. این تسلط، برخی از اختلافات داخلی حزب را کاهش داده است.
کمونیستها دست برتر را پیدا میکنند؟
نظرسنجیها نشان میدهد که مناقشه اسرائیل و فلسطین، نگرشها را در میان رأیدهندگان دموکرات که اکنون تا حد زیادی در همدردی با فلسطینیها متحد هستند، به طور اساسی تغییر داده است. بسیاری از دموکراتهای برجسته اکنون به شدت از اسرائیل انتقاد میکنند.
اما مواضع طرفدار فلسطین از سوی نامزدهای چپ افراطی برخی از دموکراتهای جریان اصلی را ناراحت میکند. به ادعای اسکات استرینگر، حسابرس سابق دموکرات شهر نیویورک، برخی از این موارد به «یهودستیزی آشکار» منجر میشود. او گفت: «اگر گروهی از افراد وجود داشته باشند که ممکن است موفقیت انتخاباتی موقت داشته باشند و معتقد باشند که مسیر پیش رو، استفاده از یهودستیزی به عنوان یک مانع است، آنگاه نبردی در درون حزب دموکرات رخ خواهد داد».
کلر والدز (چپ) و داریالیزا آویلا شوالیه (راست) در یک گردهمایی پیش از انتخابات مقدماتی به همراه شهردار نیوبورک، زهران ممدانی/ عکس از نیویورکتایمز
این تنشها تنها در ایالتها یا حوزههای انتخابیه کنگره که رقابتی نیستند، نتایج اولیه قاطعی به بار آورده است. رقابتهای شهر نیویورک احتمالاً حوزههای انتخابیه دموکرات موجود را تنها به سایهای تیرهتر از آبی تبدیل خواهد کرد. خطر برای دموکراتهای مستقر این است که نامزدهای چپ افراطی در انتخابات مقدماتی رقابتی پیروز شوند و سپس در انتخابات عمومی، زمانی که انتظار میرود مسائل اقتصادی انتخابهای رأیدهندگان را هدایت کند، برای جذب رأیدهندگان با تنوع ایدئولوژیک بیشتر تلاش کنند. ترامپ پیش از این، برندگان سوسیالیست دموکرات نیویورک را که از حمایت شهردار زهران ممدانی برخوردار بودند، «کمونیست» نامیده است.
به گفته هالی سویفر، مدیر اجرایی شورای دموکراتیک یهودیان آمریکا، گفت: «دونالد ترامپ میخواهد حزب دموکرات را به گونهای به تصویر بکشد که یا توسط D.S.A (سوسیال دومکراتهای آمریکا) یا ممدانی مغلوب شده است. ولی این درست نیست». او افزود، نامزدهای نیویورک «نمیتوانستند در هیچ جای دیگری پیروز شوند».
اما این موضوع مانع از تلاش آنها نشده است. مترقیان چپ افراطی در چندین ایالت، از جمله کلرادو، میشیگان و ویسکانسین، در انتخابات شرکت میکنند و سعی دارند این باور رایج را که رادیکالها نمیتوانند در رقابتهای میدان نبرد پیروز شوند، به چالش بکشند. چپها استدلال میکنند که زمان آن رسیده که رویکرد متفاوتی را امتحان کنند که بتواند برخی از رأیدهندگان به ترامپ را به خود جلب کند - نظریهای که تا پاییز آزمایش نخواهد شد.
رهبران دموکرات شاید بیشترین نگرانی را در مورد انتخابات مقدماتی سنا در میشیگان در ماه اوت داشته باشند، رقابتی که به اعتقاد آنها اگر میخواهند در کسب اکثریت سنا موفق شوند، باید در ماه نوامبر در آن پیروز شوند. سناتور چاک شومر از نیویورک، رهبر اقلیت دموکراتها، که در تلاش برای تغییر کرسیهای تحت کنترل جمهوریخواهان، از نامزدهای میانهرو حمایت کرده است، از نماینده هیلی استیونز در برابر دکتر عبدالسید، یک مقام سابق بهداشت عمومی مترقی، حمایت میکند.
ریچارد چوبا، یک ناظر انتخابات میشیگان، گفت که استنباط نتایج میشیگان از نتایج اولیه نیویورک «اشتباهی بزرگ» خواهد بود. او با اشاره به اینکه رأیدهندگان میشیگان مسنتر، کمتحصیلاتتر و ۳۰ درصد سیاهپوست هستند، گفت: «رأیدهندگان میشیگان برای انتخابات مقدماتی دموکراتها در ماه اوت به هیچ وجه شبیه رأیدهندگان مقدماتی نیویورک نیستند».
چوبا همچنین خاطرنشان کرد که اگرچه اکثر رأیدهندگان مقدماتی دموکراتها در این ایالت، غزه را یک مسئله مهم میدانند، اما «به طور مداوم، غزه در آخرین رتبه این فهرست قرار میگیرد». با این حال، دکتر السید در مصاحبهای استدلال کرد که رأیدهندگان میشیگان برخی از همان احساسات رأیدهندگان نیویورک را دارند: اینکه سیاستمداران بیشتر به جمعآوری کمکهای مالی از اهداکنندگان شرکتها علاقهمند هستند تا اینکه مواد غذایی، اجاره یا مالکیت خانه را مقرونبهصرفهتر کنند. او گفت: «آنها از همه اینها خسته و دلزده شدهاند و پاسخ میخواهند. و به نظر نمیرسد هیچ یک از احزاب این کمکها را به آنها بدهند. ما اشتباه میکنیم که فکر میکنیم غزه مسئله جیب مردم نیست. مردم میدانند که پولشان برای کشتن دیگران استفاده میشود».
کاهش شور و شوق در ماگا؛ خیانت به وعدهها
به طور کلی، نظرسنجیها نشان میدهد که جمهوریخواهان هنوز هم به طور قاطع از ترامپ حمایت میکنند. اکثر نامزدهای مورد تأیید او در انتخابات مقدماتی خود پیروز شدهاند -به جز چند استثنای قابل توجه در رقابتهای فرمانداری. و شکاف نسلی در سیاست خارجی کاملاً مشهود است: طبق نظرسنجی نیویورک تایمز/سینا که در ماه مه انجام شد، ۵۳ درصد از رأیدهندگان جمهوریخواه زیر ۴۵ سال، عملکرد ترامپ در جنگ ایران را تأیید نمیکنند، در حالی که این رقم برای جمهوریخواهان مسنتر ۷۵ درصد است.
حضور جیدی ونس در برنامه مگان کلی/ عکس از یوتویوب
جمهوریخواهان با ظهور ترامپ در سال ۲۰۱۶ مجبور شدند با برخی از این سؤالات دست و پنجه نرم کنند. با گذشت زمان، این حزب به چهرهای طرفدار تعرفه و ضد مداخلهگرایانه رئیسجمهور تبدیل شد و رأیدهندگان جدیدی را که این مواضع را جذاب میدانستند، به جمع جمهوریخواهان آورد. این دگرگونی، حمایت ترامپ از بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل و لشکرکشی نظامی او در غزه، و حتی بیشتر از آن، تصمیم دولت ترامپ برای حمله به ایران را برای برخی از رأیدهندگان ماگا غیرقابل هضم کرد.
در همان روزی که دو سوسیالیست دموکرات هفته گذشته در شهر نیویورک پیروز شدند، مارجوری تیلور گرین، نماینده سابق کنگره و جنجالی، اعلام کرد که به دلیل مخالفتش با جنگ ایران، حزب جمهوریخواه را ترک میکند. او از غول رسانهای محافظهکار، تاکر کارلسون، که او نیز به همین دلیل از حزب خارج شد، پیروی کرد. در ماه آوریل، ترامپ کلی را با کارلسون و دیگر پادکسترهای راستگرا که منتقد جنگ ایران بودهاند، یکی دانست و آنها را «دیوانه» و «دردسرساز» خواند. اما حضور ونس در پادکست محبوب خانم کلی برای دفاع از توافق اولیه با ایران نشان داد که کاخ سفید با اختلافات بر سر سیاست خارجی در جناح راست هماهنگ است.
برای کلی و کارلسون، جنگ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران نشاندهنده خیانت به وعدههای ترامپ برای جلوگیری از درگیریهای خاورمیانه بود و جایگاه استثنایی اسرائیل را در سیاست خارجی آمریکا برجسته میکرد. در شرایط که ترامپ از متحدان سنتی ایالات متحده در اروپا و آسیا رویگردان بود، اما بر همکاری با اسرائیل تأکید بیشتری میکرد.
یکی از تکاندهندهترین چرخشها در تاریخ نظامی و دیپلماتیک
با این حال، شرایط بحث در دو هفته گذشته دوباره تغییر کرد، زیرا دولت ترامپ به توافق اولیه با ایران رسید. این توافق برخی از همان جمهوریخواهانی را که با شور و شوق از تصمیم آقای ترامپ برای جنگ در ماه فوریه حمایت کرده بودند، خشمگین کرد. مارک آر. لوین، مجری تندروی فاکس نیوز، تلاش دیپلماتیک دولت با ایران را «یکی از تکاندهندهترین چرخشها در تاریخ نظامی و دیپلماتیک» نامید.
مارک لوین در کنار دونالد ترامپ در کاخ سفید/ عکس از گتی ایمیجز
پیامدهای انتخاباتی این نبرد درون حزبی هنوز کاملاً مشخص نیست. توماس ماسی، نماینده کنتاکی، سرسختترین منتقد جمهوریخواه جنگ ایران در مجلس، در ماه مه به رقیب اصلی اش که به شدت توسط اهداکنندگان طرفدار اسرائیل حمایت میشد، باخت.
عمق شکافها در دو حزب تا بعد از انتخابات میاندورهای کاملاً آشکار نخواهد شد، بسته به اینکه نامزدهای نماینده دیدگاههای ضدمداخلهگرایانه در هر دو حزب چگونه عمل میکنند - و شاید تا زمانی که رقبای ریاست جمهوری ۲۰۲۸ شروع به مبارزات انتخاباتی نکنند. انتخابات ریاستجمهوری، به ویژه در سالی که هیچ رئیسجمهور مستقری در آن حضور ندارد، به طور طبیعی منجر به بحثهایی در مورد مسائل بزرگ سیاسی و نقش آمریکا در جهان میشود.
به باور رابرت بلیزارد، متخصص نظرسنجی از حزب جمهوریخواه: «تماشای شکافهای درون حزبی واقعاً جالب خواهد بود. طرفداران عدم مداخله در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا و دموکراتهای مترقی در روز انتخابات به یک شکل رأی نخواهند داد، اما از نظر عملکردی همسو هستند».
