احیای نظام نایب‌السلطنگی در قرن بیست‌ویک؛ روبیو چگونه از راه دور ونزوئلا را اداره می‌کند؟

به گزارش اکوایران، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا، عملاً کنترل امور مالی ونزوئلا، توزیع منابع طبیعی این کشور و حتی دولت آن را در دست دارد.

روبیو: نایب‌السلطنه ونزوئلا

به گزارش نشریه نیویورک‌تایمز، اوایل سال جاری، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، در دفتر بیضی کاخ سفید همراه با مارکو روبیو نشسته بود که ناگهان ایده‌ای به ذهنش رسید. او پیشنهاد کرد شاید بهتر باشد روبیو را به‌طور دائمی به کاراکاس، پایتخت ونزوئلا، اعزام کند؛ جایی که نیروهای ویژه آمریکا بزرگ‌ترین دستاورد سیاست خارجی دولت دوم ترامپ را رقم زده بودند: دستگیری نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور پیشین ونزوئلا.

ترامپ گفت روبیو می‌تواند رهبر بعدی ونزوئلا باشد. هرچند دستیاران رئیس‌جمهور می‌گویند او شوخی می‌کرد و معمولاً روبیو را درباره مأموریت‌های خارجی دست می‌اندازد، اما واقعیت این است که روبیو نیازی ندارد به کاراکاس نقل مکان کند. او هم‌اکنون از واشنگتن ونزوئلا را اداره می‌کند.

در شش ماهی که از یورش نیروهای آمریکایی به اتاق خواب مادورو و ربودن او در نیمه‌شب می‌گذرد، روبیو عملاً به نایب‌السلطنه (Viceroy) ونزوئلا تبدیل شده است؛ مقامی که بر یک کشور مستقل به گونه‌ای نفوذ دارد که از زمان ورود ال. پل برمر سوم به بغداد در سال ۲۰۰۳ برای اداره عراقِ تحت اشغال آمریکا، هیچ مقام آمریکایی چنین جایگاهی نداشته است.

بر اساس گفت‌وگو با بیش از دوازده مقام و افراد نزدیک به دولت‌های واشنگتن و کاراکاس، روبیو اکنون عملاً امور مالی ونزوئلا، نحوه توزیع منابع طبیعی و حتی دولت این کشور را کنترل می‌کند. این افراد که جزئیاتی از نقش روبیو در هدایت سیاست‌های ونزوئلا ارائه کرده‌اند، عمدتاً به شرط ناشناس ماندن درباره گفت‌وگوهای خصوصی و مباحث داخلی سخن گفته‌اند.

آیا دلسی رودریگز معاون روبیو است؟

اگرچه روبیو از زمان در دست گرفتن کنترل ونزوئلا توسط آمریکا، شخصاً به این کشور سفر نکرده است، اما وزیر امور خارجه آمریکا به‌شدت در اداره روزمره امور ونزوئلا دخالت دارد و ارتباط نزدیکی با دلسی رودریگز برقرار کرده است؛ کسی که معاون رئیس‌جمهور مادورو بود و اکنون با تأیید ایالات متحده، به‌صورت موقت رهبری کشور را بر عهده دارد.

دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا، در ماه آوریل/عکس از نیویورک‌تایمز

این دو از طریق واتس‌اپ و به زبان اسپانیایی با یکدیگر در ارتباط هستند؛ از شایعات و اخبار غیررسمی گرفته تا تبریک تولد و حتی سلفی با یکدیگر رد و بدل می‌کنند.

با وجود این روابط دوستانه، رابطه روبیو و رودریگز به هیچ وجه یک مشارکت برابر نیست. این رابطه، تجلی قدرت آمریکا در دوران ترامپ است؛ دورانی که در آن، برنده همه چیز را در اختیار می‌گیرد، بی‌آنکه حاکمیت ملی کشورها یا حقوق بین‌الملل مانعی جدی محسوب شود.

دولت ونزوئلا به درخواست روزنامه برای اظهار نظر پاسخی نداد. دولت ترامپ نیز به پرسش‌های جزئی درباره میزان اختیارات روبیو در ونزوئلا پاسخ نداد.

روبیو نیز نقش خود را کم‌اهمیت جلوه داده و تا حد زیادی از صحبت درباره فعالیت‌هایش خودداری کرده است. او درخواست‌های متعدد برای انجام مصاحبه را رد کرد.

تامی پیگوت، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا، در بیانیه‌ای اعلام کرد: «با ازسرگیری همکاری‌ها و مدیریت صحیح اقتصادی، ونزوئلا می‌تواند بار دیگر به شریکی باثبات و برخوردار از رفاه تبدیل شود؛ کشوری که شهروندانش از ثروت عظیم طبیعی و روابط تقویت‌شده با ایالات متحده بهره‌مند شوند.»

مزایا و محدودیت‌های اداره از طریق «پول توجیبی»

کنترل مستقیم درآمدهای عمومی ونزوئلا، مهم‌ترین ویژگی نفوذ واشنگتن در این کشور است؛ نفوذی که آن را از بیشتر کشورهایی که تحت تأثیر قدرت نظامی و مالی آمریکا قرار دارند، متمایز می‌کند. وزارت خزانه‌داری آمریکا درآمد حاصل از بخش عمده صادرات ونزوئلا را دریافت می‌کند و سپس این درآمدها را به‌تدریج از طریق بانک‌های خصوصی این کشور در اختیار دولت ونزوئلا قرار می‌دهد؛ رابطه‌ای که به توزیع پول توجیبی از سوی والدین برای فرزندانشان تشبیه شده است.

جستجوی بازماندگان در یک مجتمع مسکونی عمومی در کارابایِدا، ونزوئلا، پس از زمین‌لرزه‌های ماه گذشته/عکس از نیویورک‌تایمز

روبیو و تیم او تعیین می‌کنند که این پول‌ها صرف چه اموری شود و چه کسانی اجازه استفاده از آن را داشته باشند. این سازوکار به روبیو امکان داده است تا برخی از گسترده‌ترین طرح‌های فساد در ونزوئلا را متوقف کند. همزمان، این سازوکار برای دولت ونزوئلا نیز مزایایی به همراه دارد، زیرا این دولت می‌تواند با اتکا به حمایت عملی وزارت خزانه‌داری آمریکا، درآمدهای صادراتی خود را دریافت کند، بدون آنکه طلبکاران متعدد برای وصول میلیاردها دلار بدهی معوقه، این منابع را توقیف کنند.

اما همین سازوکار، اهرم فشار بسیار بزرگی نیز در اختیار روبیو قرار داده است. دلسی رودریگز برای پرداخت حقوق کارکنان دولت و حفظ ارزش پول ملی، به این منابع مالی وابسته است. روبیو همچنین بر اجرای تحریم‌های آمریکا علیه ونزوئلا نظارت دارد و تعیین می‌کند چه شرکت‌ها یا افرادی اجازه فعالیت اقتصادی در این کشور را داشته باشند و تحت چه شرایطی. او همچنین تلاش کرده است صنعت نفت ونزوئلا را بازسازی کند و دسترسی شرکت‌های آمریکایی به این بخش را افزایش دهد.

در مقابل، رودریگز نیز انتصاب‌های مهم دولتی، از جمله انتخاب وزیر دفاع، را پیش از نهایی شدن با روبیو در میان می‌گذارد. پس از وقوع دو زمین‌لرزه در ونزوئلا در ماه گذشته، روبیو تلاش کرده است دولت موقت این کشور را تقویت کند. ایالات متحده ۹۰۰ نیروی نظامی به ونزوئلا اعزام کرده، نزدیک به ۴۰۰ میلیون دلار کمک اختصاص داده و محموله‌هایی از پول نقد را نیز در اختیار دولت ونزوئلا قرار داده است.

سرنوشت دمکراسی در ونزوئلا

زمین‌لرزه‌ها مأموریت اعلام‌شده روبیو برای بازگرداندن دموکراسی به ونزوئلا را پیچیده‌تر کرده‌اند (روبیو ماه گذشته این را اذعان کرد که «در این زمینه، این یک عقب‌گرد است»)؛ اما توانایی این کشور برای بازیابی، برای هدف نهایی ترامپ، یعنی تضمین دسترسی منافع آمریکا به نفت ونزوئلا، اهمیتی حیاتی دارد.

نیکلاس مادورو، در حال انتقال به دادگاه فدرال در منهتن در ماه ژانویه/عکس از نیویورک‌تایمز

این سازوکار، ۸۰ سال پس از آن شکل گرفته که ایالات متحده آخرین مستعمره رسمی بزرگ خود، یعنی فیلیپین، را واگذار کرد و از این نظر، بسیار نامعمول است؛ اما ترامپ آشکارا نشان داده که خواهان بازگشت به دوران توسعه‌طلبی آمریکا است و بارها درباره در اختیار گرفتن گرینلند، کانادا و کانال پاناما سخن گفته است. او بیشترین موفقیت را در ونزوئلا به دست آورده است. اما این موفقیت با خطراتی نیز همراه است.

منتقدان ترامپ، ایالات متحده را متهم می‌کنند که منابع ونزوئلا را استخراج و به سود خود مصادره می‌کند و همزمان، با باقی گذاشتن بیشتر عوامل و دستیاران مادورو در ساختار قدرت، به تداوم یک حکومت اقتدارگرا کمک کرده است.

این سازوکار همچنین آمریکا را به سرنوشت حکومتی گره زده که نه منتخب مردم است و نه محبوب آنان و همزمان، با مطالبات فزاینده برای تغییرات سیاسی روبه‌روست.

شان کستن، نماینده دموکرات ایالت ایلینوی، در جریان جلسه استماع کنگره در ماه فوریه، خطاب به اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری ایالات متحده، گفت: «وزیر امور خارجه، آقای روبیو، گفته است که ما با ونزوئلا در حال جنگ نیستیم.» او سپس پرسید: «پس ایالات متحده بر اساس چه اختیاراتی کنترل دارایی‌های ونزوئلا را در دست گرفته است؟»

بسنت در پاسخ گفت که بعداً پاسخ این پرسش را ارائه خواهد کرد.

رویکرد واقع‌گرایانه و سختگیرانه روبیو در قبال ونزوئلا، تفاوت چشمگیری با تصویری دارد که او طی سال‌های فعالیت سیاسی خود از خویش به‌عنوان مدافع دموکراسی در آمریکای لاتین ساخته بود. او گفته است که هدف نهایی‌اش، انتقال قدرت به یک نظام دموکراتیک است.

نتیجه مداخله آمریکا در ونزوئلا می‌تواند آینده سیاسی روبیو را نیز رقم بزند؛ آن هم در شرایطی که ترامپ در حال بررسی گزینه‌های جانشینی خود است.

«ونزوئلا را دوباره عظیم کنیم»

در نخستین ساعات بامداد سوم ژانویه، اندکی پس از بازداشت نیکلاس مادورو، روبیو از طریق تلفن با دلسی رودریگز تماس گرفت. او به زبان اسپانیایی به رودریگز گفت که دو گزینه پیش روی او قرار دارد: یا با ایالات متحده همکاری کند، یا شاهد حمله‌ای گسترده‌تر به زیرساخت‌ها، پایگاه‌های نظامی و مقام‌های ارشد ونزوئلا باشد. پس از مدتی مذاکره، رودریگز با این پیشنهاد موافقت کرد.

خانم رودریگز در کنار داگ برگام، وزیر کشور ایالات متحده، در کاراکاس در ماه مارس/عکس از خبرگزاری رویترز

ترامپ بعداً گفت رودریگز به روبیو گفته است که «در اصل آماده است هر کاری را که ما برای عظمت دوباره ونزوئلا لازم بدانیم، انجام دهد.» رئیس‌جمهور آمریکا همچنین اعلام کرد که ایالات متحده «تا زمانی که انتقالی امن، مناسب و سنجیده در قدرت انجام شود،» اداره ونزوئلا را بر عهده خواهد داشت.

چند روز بعد، ترامپ در مصاحبه‌ای با نیویورک‌تایمز گفت انتظار دارد آمریکا برای سال‌ها ونزوئلا را اداره کند.

در مرکز این ساختار قدرت، روبیو قرار دارد؛ فردی که دیگر مقام‌های آمریکایی او را «نایب‌السلطنه» (Viceroy) می‌نامند؛ عنوانی که در دوران امپراتوری اسپانیا به فرمانداران قدرتمندی داده می‌شد که بر ونزوئلا و دیگر مستعمرات حکومت می‌کردند، تا آنکه ونزوئلا و بیشتر این سرزمین‌ها در اوایل قرن نوزدهم شورش کردند و به استقلال رسیدند.

هنگامی که رودریگز تشکیل دولت خود را آغاز کرد، روبیو در تصمیم‌گیری درباره انتصاب مقام‌های کلیدی نقش داشت و او را تشویق کرد اعضای خانواده مادورو و شرکای تجاری او را از ساختار قدرت کنار بگذارد. رودریگز نیز این توصیه را عملی کرد. بیشتر مردم ونزوئلا در آغاز از سقوط مادورو ابراز خرسندی کردند، اما سپس با ناباوری مشاهده کردند که دولت ترامپ با بیشتر مجریان اصلی حکومت او وارد ائتلاف شده است.

اگرچه نرخ تورم کاهش یافته، اما همچنان بالاترین نرخ تورم جهان را دارد و ارزش پول ملی نیز همچنان رو به کاهش است. میلیون‌ها نفر خواهان برگزاری انتخابات تازه هستند و همین مسئله فشار بر روبیو را برای فراتر رفتن از توافق‌های اقتصادی و ایجاد تغییرات سیاسی افزایش داده است. سرمایه‌گذاران نیز از تزریق سرمایه به نظامی که ممکن است هر لحظه فرو بپاشد، نگران هستند.

پیش از وقوع زمین‌لرزه‌ها، رودریگز از روبیو خواسته بود استقلال مالی بیشتری به دولت ونزوئلا داده شود و تحریم‌های اقتصادی نیز لغو شوند تا فشارهای داخلی بر دولت او کاهش یابد. روبیو نسبت به استدلال‌های او همدلی نشان داده است، اما دولت آمریکا همچنان از واگذاری کنترل خودداری کرده است.

همکاری روبیو با رودریگز موجب نارضایتی برخی دیپلمات‌های باسابقه آمریکایی، ونزوئلایی‌تبارهای ساکن آمریکا و حتی برخی متحدان ترامپ شده است؛ افرادی که از این موضوع ناخشنودند که نزدیک‌ترین دستیار مادورو همچنان در قدرت باقی مانده است. روبیو و دیگر مقام‌های دولت این انتقادها را رد کرده‌اند و می‌گویند رودریگز تقریباً همه دستورهای دولت آمریکا را، به‌ویژه در حوزه مدیریت مالی کشور، اجرا کرده است.

ونزوئلا بخش عمده نفت خود را از طریق دو شرکت بازرگانی نفت، ترافیگورا و ویتول، به فروش می‌رساند؛ سازوکاری که دولت ترامپ آن را طراحی کرده است.

مارکو روبیو در گشودن صنعت نفت ونزوئلا به روی سرمایه‌گذاری خارجی که سنگ‌بنای چشم‌انداز دونالد ترامپ برای این کشور به شمار می‌رود، تا حد زیادی کریس رایت، وزیر انرژی ایالات متحده، را به حاشیه رانده است. او ورود شرکت‌های جدید آمریکایی را در اولویت قرار داده، حتی اگر این امر به زیان شرکت‌های نفتی اروپایی باشد که پیش از این در ونزوئلا فعالیت می‌کردند.

بن دیتدریچ، سخنگوی کریس رایت، گفت وزیر انرژی همکاری نزدیکی با روبیو داشته و به طور منظم با رهبران صنعت انرژی و همچنین دلسی رودریگز گفت‌وگو کرده است.

نفوذ واشنگتن بر اقتصاد ونزوئلا تنها به درآمدهای نفتی محدود نمی‌شود.

تیم روبیو مجوزهایی را تنظیم می‌کند که به شرکت‌های علاقه‌مند به فعالیت در ونزوئلا، معافیت از تحریم‌های آمریکا اعطا می‌کند.

روبیو همچنین به دولت رودریگز هشدار داده است که از همکاری اقتصادی با دشمنان آمریکا خودداری کند؛ برای نمونه، پس از سقوط مادورو، شرکت دولتی نفت ونزوئلا به‌آرامی مدیریت پروژه‌های نفتی مشترک خود با شرکت دولتی روس‌نفت روسیه را در اختیار گرفت. شرکت روس‌نفت به درخواست برای اظهار نظر پاسخی نداد.

دولت ترامپ همچنین با موفقیت رودریگز را تحت فشار قرار داده است تا شماری از ونزوئلایی‌هایی را که تحت تعقیب وزارت دادگستری آمریکا قرار دارند، تحویل دهد. به درخواست ایالات متحده، دولت رودریگز در ماه فوریه الکس ساب، میلیاردر و دوست و شریک تجاری مادورو، را بازداشت کرد و پس از سلب گذرنامه ونزوئلایی او، با استردادش به آمریکا موافقت کرد.

برخی مقام‌ها معتقدند وزارت دادگستری آمریکا قصد دارد از الکس ساب برای تقویت پرونده قضایی علیه مادورو استفاده کند؛ فردی که با اتهام‌های متعدد مربوط به قاچاق مواد مخدر روبه‌رو است.

همچنین در ماه ژوئن، دولت رودریگز به آمریکا کمک کرد یکی از رؤسای باندهای تبهکار را که سال‌ها با مقام‌های ونزوئلا ارتباط داشت، از بین ببرد؛ موضوعی که چندین فرد آگاه از این عملیات آن را تأیید کرده‌اند. نیروهای آمریکایی با استفاده از اطلاعاتی که مقام‌های دولت رودریگز در اختیارشان گذاشته بودند، نینیو گوئررو، یکی از رهبران باند ترن د آراگوا را در حمله‌ای موشکی در منطقه‌ای دورافتاده در جنوب ونزوئلا کشتند.

این نخستین همکاری نظامی میان دو کشور طی چند دهه گذشته بود. دولت ونزوئلا بعداً جسد این رهبر باند را تحویل گرفت و آن را به ایالات متحده منتقل کرد.

دولت ترامپ، باند ترن د آراگوا را متهم کرده است که با همکاری مادورو، مواد مخدر و مهاجران غیرقانونی را روانه آمریکا می‌کند؛ این در حالی است که نهادهای اطلاعاتی آمریکا سال گذشته به این جمع‌بندی رسیده بودند که مادورو کنترل این باند را در اختیار ندارد.

نفوذ دولت ترامپ حتی به نحوه حضور عمومی و اظهارنظرهای دلسی رودریگز نیز رسیده است. در ماه مه، روبیو پیش از آنکه دولت ونزوئلا به طور رسمی اعلام کند، خبر سفر رودریگز به هند را منتشر کرد؛ اقدامی که مقام‌های ونزوئلایی و دیپلمات‌های خارجی را غافلگیر کرد.

زمانی که برت بایر، مجری شبکه فاکس‌نیوز، از رودریگز خواست در یک مصاحبه شرکت کند، او پاسخ داد که ابتدا باید ترامپ این موضوع را تأیید کند. بر اساس گفته چندین فرد آگاه از اظهارات ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا از اینکه رودریگز تصمیم خود را به او واگذار کرده بود، بسیار خوشحال شد و بارها این ماجرا را برای دیگران بازگو کرده است.

زمانی که آمریکا به ایران حمله کرد، ایوان خیل، وزیر امور خارجه ونزوئلا، بیانیه‌ای ملایم در محکومیت این اقدام علیه یکی از متحدان دیرینه ونزوئلا منتشر کرد. دولت ترامپ به رودریگز پیام داد که این مطلب باید حذف شود و به او هشدار داد که دیگر به‌طور علنی از دشمنان آمریکا حمایت نکند. ایوان خیل نیز تنها چند ساعت پس از انتشار این پیام، آن را حذف کرد.

در عمل، این اقدام به معنای پذیرش این واقعیت بود که ونزوئلا دیگر سیاست خارجی خود را مستقلاً تعیین نمی‌کند. ایوان خیل نیز به درخواست برای اظهار نظر پاسخی نداد.

اطمینان‌بخشی از سوی ترامپ

ماه گذشته، مارکو روبیو در بحرین در خواب بود که تماس اتاق وضعیت کاخ سفید او را بیدار کرد. دو زمین‌لرزه عظیم ونزوئلا را لرزانده بود و تصاویر اولیه بسیار هولناک بودند. محله‌های کامل با خاک یکسان شده بودند و ده‌ها نفر همچنان مفقود بودند.

ماریا کورینا ماچادو پس از دیدار با سناتورهای آمریکایی در واشنگتن در ماه ژانویه/عکس از نیویورک‌تایمز

اندکی بعد، روبیو با دلسی رودریگز تماس گرفت و به او اطمینان داد که ایالات متحده همه امکانات خود را برای کمک در اختیار ونزوئلا قرار خواهد داد. دو روز بعد، تیم‌های امداد و نجات آمریکایی وارد خاک ونزوئلا شدند.

روبیو برنامه دولت ترامپ برای ونزوئلا را در سه مرحله خلاصه کرده است:

• ۱. احیای اقتصاد؛
• ۲. تثبیت کشور؛
• ۳. انتقال به دموکراسی.

مقام‌های آمریکایی پیش از وقوع زمین‌لرزه‌ها گفته بودند که دولت اکنون در مرحله دوم قرار دارد و در حال تلاش برای گشودن اقتصاد ونزوئلا به روی سرمایه‌گذاری‌های بین‌المللی است.

برای پیشبرد این هدف، مقام‌های ارشد دولت ترامپ به ونزوئلا سفر کرده‌اند تا با همتایان خود دیدار کنند و قراردادهای جدیدی در حوزه انرژی و معدن به امضا برسانند؛ بااین‌حال، دستاورد این سفرها عمدتاً در حد اعلامیه‌های خوش‌بینانه درباره سرمایه‌گذاری‌های احتمالی باقی مانده است.

در ماه مارس، داگ برگم، وزیر کشور آمریکا، به ونزوئلا سفر کرد و در کاخ ریاست‌جمهوری با دلسی رودریگز دیدار کرد. در جریان این دیدار، مارکو روبیو از طریق پیامک از رودریگز پرسید که جلسه چگونه پیش می‌رود. رودریگز پاسخ داد که همه‌چیز خوب است و یک عکس سلفی از خود و برگم برای او فرستاد؛ اما این دیدار تحت‌الشعاع خبری ناخوشایند قرار گرفت.

خبرگزاری رویترز همان روز گزارش داد که وزارت دادگستری آمریکا به‌طور محرمانه در حال تشکیل پرونده‌ای قضایی علیه رودریگز است. دولت رودریگز از انتشار این خبر شوکه شد و برای روشن شدن موضوع از کاخ سفید توضیح خواست.

برای رفع نگرانی‌های او، تاد بلانش که در آن زمان معاون دادستان کل آمریکا بود، این گزارش را «کاملاً دروغ» توصیف کرد.

بااین‌حال، دولت ونزوئلا خواستار تضمین‌های بیشتری شد. به همین دلیل، روز بعد روبیو پیوند (لینک) یکی از پیام‌های رئیس‌جمهور آمریکا در شبکه‌های اجتماعی را برای رودریگز فرستاد.

ترامپ در آن پیام نوشته بود: «دلسی رودریگز که رئیس‌جمهور ونزوئلا است، عملکرد فوق‌العاده‌ای دارد و همکاری بسیار خوبی با نمایندگان ایالات متحده انجام می‌دهد.»

رودریگز از این پیام خوشحال شد و تصمیم گرفت با انتشار مطلبی از ترامپ تشکر کند؛ اما پیش از انتشار، پیش‌نویس متن خود را برای روبیو فرستاد. او تنها پس از دریافت تأیید روبیو، آن پیام را منتشر کرد.

پیش از بازداشت نیکلاس مادورو، دادستان‌های آمریکایی درباره بسیاری از مقام‌های ونزوئلا، از جمله رودریگز، تحقیق می‌کردند، هرچند مشخص نیست این تحقیقات به شواهدی دال بر ارتکاب جرم منجر شده باشد.

خبرگزاری آسوشیتدپرس در ماه مه گزارش داد که دولت ترامپ به دادستان‌ها دستور داده است تحقیقات درباره رودریگز را متوقف کنند.

موفقیت تلاش‌ها برای ایجاد ثبات در ونزوئلا، یعنی مرحله دوم برنامه روبیو، تا حد زیادی به جذب سرمایه‌گذاری خارجی بستگی دارد.

سرمایه‌گذاران اما محتاط هستند. بخش نفت ونزوئلا فرسوده و آلوده به فساد است و تداوم قدرت رودریگز نیز با عدم قطعیت همراه است. زمین‌لرزه‌ها نیز مذاکرات درباره قراردادهای جدید نفتی را به تعویق انداخته‌اند.

بااین‌همه، به نظر می‌رسد ترامپ چندان نگران نیست. او بارها گفته است که ونزوئلا می‌تواند به پنجاه‌ویکمین ایالت آمریکا تبدیل شود.

اینکه چه کسی در بلندمدت رهبری این کشور را بر عهده خواهد گرفت، همچنان کاملاً نامشخص است.

ماریا کورینا ماچادو، رهبر مخالفان که اکنون در تبعید به سر می‌برد، همچنان محبوب‌ترین سیاستمدار ونزوئلا محسوب می‌شود؛ اما او دشمنان سرسختی در میان مقام‌های امنیتی و نظامی ونزوئلا دارد؛ موضوعی که باعث شد روبیو او را کنار بگذارد و دلسی رودریگز را به‌عنوان گزینه مورد نظر خود برای رهبری این کشور انتخاب کند.

روبیو که زمانی از حامیان سرسخت ماچادو بود، در ماه‌های اخیر از او فاصله گرفته است. روابط رو به سردی دولت ترامپ و ماچادو پس از وقوع زمین‌لرزه‌ها به شکافی آشکار تبدیل شد. مقام‌های آمریکایی از کمک به بازگشت او به ونزوئلا خودداری کرده‌اند، زیرا نگران‌اند این اقدام به ناآرامی‌های بیشتر دامن بزند.

زمان‌بندی مرحله نهایی برنامه روبیو برای ونزوئلا، یعنی برگزاری انتخابات آزاد، همچنان مشخص نشده است.

هنگامی‌که نیویورک‌تایمز در ماه مه از رودریگز پرسید چه زمانی انتخابات برگزار خواهد شد، او پاسخ داد: «نمی‌دانم. یک زمانی.»

تحلیلگران سیاسی معتقدند رودریگز شاید در تلاش باشد زمان را به سود خود سپری کند و امیدوار باشد با پایان دوران ریاست‌جمهوری ترامپ، فشار برای برگزاری انتخابات نیز کاهش یابد؛ اما در حال حاضر، تصمیم‌گیری درباره زمان برگزاری انتخابات در اختیار او نیست.

این تصمیم در دست مارکو روبیو است.