هزینه‌های سرسام‌آور زندگی، بن‌بست مسکن و سایه مبهم هوش مصنوعی بر آینده شغلی، نسل زدِ اروپا را به خیابان کشانده است؛ نسلی که احساس می‌کند دستیابی به حداقل‌های رفاهیِ نسل‌های پیشین، برایش به رویایی دور بدل شده است. اما فراتر از خشم خیابانی، این بحران نشانه‌ای از یک رقابت بین‌نسلی بر سر منابع محدود اقتصادی است؛ جایی که بودجه‌های عمومی میان مطالبات سنگین سالمندان و نیازهای جوانان تکه‌تکه می‌شود و پرسش بزرگ‌تری را پیش روی سیاست‌گذاران می‌گذارد: آیا خودِ سیاست‌های رفاهیِ گذشته، معمار بحران امروزند؟

اکوایران: چرا جوانان در کشورهای توسعه‌یافته اروپا به خیابان آمده‌اند؟ از هزینه‌های سنگین زندگی و تحصیل تا دشواری خرید مسکن، ناامنی شغلی و نگرانی از آینده‌ای که هوش مصنوعی می‌تواند آن را تغییر دهد؛ نسل زد احساس می‌کند رسیدن به سطحی از رفاه که نسل‌های قبل تجربه کرده‌اند، برای او دشوارتر شده است.

آمارها هم از گستردگی این نگرانی‌ها حکایت دارند. حدود ۴۰ درصد مردم اتحادیه اروپا به‌شدت نگران افزایش قیمت‌ها و هزینه‌های زندگی‌اند. در همین حال، نظرسنجی‌های ملی از نگرانی جوانان درباره آینده و توانایی خرید مسکن خبر می‌دهند.

اما آیا مسئله فقط گرانی و کمبود فرصت است؟ یک نگاه اقتصادی، این اعتراض‌ها را در چارچوبی بزرگ‌تر بررسی می‌کند: رقابت بین‌نسلی بر سر منابع محدود اقتصاد. در جوامعی که جمعیت سالمند سهم بیشتری دارد، مطالبات بازنشستگان و جوانان ممکن است برای منابع و بودجه عمومی با یکدیگر رقابت کنند؛ از حفظ قدرت خرید مستمری‌ها تا سرمایه‌گذاری در آموزش، اشتغال و مسکن.

بااین‌حال، این تحلیل یک پرسش بحث‌برانگیز را هم مطرح می‌کند: آیا سیاست‌هایی که با هدف ارائه خدمات ارزان و رایگان اجرا شده‌اند، خود در شکل‌گیری مشکلات اقتصادی امروز نقش داشته‌اند؟ و آیا راه‌حل‌هایی مانند گسترش ساخت‌وساز دولتی می‌توانند مشکلات را حل کنند یا بار تازه‌ای بر دوش دولت‌ها بگذارند؟

اعتراض‌های نسل زد چه مسیری را طی می‌کنند؛ فروکش می‌کنند یا به تحولی بزرگ‌تر در اروپا می‌انجامند؟