به گزارش اکوایران به نقل از خبرآنلاین، علی مطهری، نماینده ادوار مجلس، برادر همسر شهید لاریجانی، به بیان نکاتی درباره نحوه مدیریت شهید لاریجانی در مجلس، ماجرای تصویب برجام و انتقادات تندروها از او پرداخت. در ادامه بخشی از این گفت و گو را میخوانید؛
یکسری انتقادات به مدیریت ایشان مطرح است. نحوه مدیریت ایشان در مجلس چطور بود؟
در مجموع خوب بود. در جایی که لازم بود فیالبداهه پاسخ میدادند و آنجایی که لازم بود، به مزاح جواب میدادند. در مجموع، مدیریت ایشان خوب بود.
انتقاداتی که از سمت تندروها مطرح میشود...
آن دلیل دیگری دارد. در مورد برجام، آنها انتظار داشتند ایشان کاری کنند تا برجام رأی نیاورد، در حالی که باید نظر واقعی مجلس را میپذیرفتند. مجلس هم در آنجا صرفاً مأمور بود که یا رأی مثبت بدهد یا رأی منفی. توافقی بین دولتها بود و چیزی نبود که بتوان متن آن را تغییر داد. به همین دلیل، عدهای از مخالفان میگفتند که برجام در بیست دقیقه تصویب شد و به کشور خیانت شد. اینها حرفهای درستی نبود، چون بیست دقیقه هم برای تصویب در مجلس زمان زیادی محسوب میشد. پیش از آن، دهها ساعت جلسه کارشناسی برگزار شده بود و کارشناسان سیاست خارجی و انرژی اتمی و... حضور داشتند و نمایندگان به جمعبندی رسیده بودند. رأی هر کسی مشخص بود و فقط باید رأیگیری انجام میشد.
ضمن اینکه رهبری هم پیغام داده بودند و موافق تصویب بودند. در جلسه غیرعلنی قبل از جلسه رسمی نیز این موضوع مطرح و پیام ایشان اعلام شد. البته شروطی هم مطرح شده بود که در آن لایحه آمده بود. با ذکر آن شروط، ایشان توصیه به تصویب برجام کرده بودند و این کار انجام شد. بنابراین حملاتی که به آقای لاریجانی شد، وارد نبود.
همان روز تصویب برجام چه گذشت که آقای لاریجانی متهم به تصویب بیستدقیقهای برجام شدند؟ بهویژه اینکه قبل از تصویب برجام، جلسات کمیسیون بررسی برجام بسیار برگزار شده بود.
عدهای پیشنهاداتی برای تغییر متن داده بودند و انتظار داشتند این پیشنهادها مطرح شود، در حالی که همانطور که عرض کردم، مجلس مجاز نبود که عبارات را تغییر دهد، چیزی را حذف کند یا جملهای را تغییر بدهد. مانند همه توافقنامههایی که بین دولتها انجام میشود، این متن نهایی شده بود و به مجلس آمد. مجلس هم یا آن را تأیید میکند یا رد. اگر رد میکرد، دولتها باید با یکدیگر تغییراتی در آن ایجاد میکردند. برجام هم همینطور بود. بنابراین اصلاً امکان مطرح شدن پیشنهادها وجود نداشت. برخی نمایندگان این توافقنامه را مانند طرحها و لوایح عادی مجلس تلقی میکردند و فکر میکردند میشود پیشنهاد داد و تغییر ایجاد کرد. وقتی این کار انجام نشد، ناراحت شدند و به مخالفت پرداختند، در حالی که مخالفتشان هم وارد نبود.
