به گزارش اکوایران، روزنامه اطلاعات نوشت: نکته مهم و خط باریکی که نباید آن را از نظر دور داشت و در دو طرف باریک آن نباید لغزید، بهرهگیری بهینه و به موقع از فرصت منحصربهفردی است که فراهم آمده؛ فرصت حمایتی کشوری از هدایتی حاکمیتی.
انصاف دهیم، که حاکمیت ما فرصتهایی را که میتوانسته بهینهتر استفاده کند، چندینبار از دست داده است و این مقوله البته ممکن است محل چالش دو رویکرد باشد؛ که عجالتاً جای بحثش اینجا نیست؛ اما اگر به واکاوی تاریخی فرصتسوزیها بپردازیم، لااقل به دو عامل میتوان منتسبش کرد:
۱ـ تلقّی و تصوّری که از تأخیر و تعلّل، به خیال امتیاز و نفع بیشتر، اقدامات به موقع را از حیّز انتفاع میانداخت.
۲ـ نوعی محافظهکاری و احتیاطورزی تصمیمسازان و مجریان در برابر شعارهای تندی که عمدتاً هم از سوی کممسئولیّتها و حتی افراد کاملاً غیر مسئول، صحنه را به تنگنا میکشاند.
نگاه و استنباط عمومی در حال حاضر، خوشبختانه اینگونه القا میکند و امید میآورَد، که راهبران امور کلان کشور، از دو تله پیشگفته برونرفتهایی را جستهاند و بر مصالح و منافع آتی کشور آنقدر دل مشغولند، که خود را درگیر هیچکدام از دوتنگنای پیشگفته نسازند.
...و لطف خداوندی و تابآوری بندگی بیتردید بهترینها را رقم خواهد زد؛ آمین.
