محمد مهاجری، فعال سیاسی در برنامه «گفت‌وگوی استراتژیک» با اشاره به سابقه تاریخی اعتراضات پس از انقلاب، گفت: نخستین اعتراضات ملموس اقتصادی در سال ۱۳۷۱ در تهران و مشهد شکل گرفت. این اعتراض‌ها عمدتاً ناشی از فشارهای معیشتی و افزایش قیمت‌ها بود. با این حال، در سال‌های بعد، اگرچه مطالبات اقتصادی همچنان وجود داشت، اما به‌تدریج ابعاد سیاسی و اجتماعی نیز به آن افزوده شد.

این فعال سیاسی در ادامه با اشاره به تحولات ساختاری جامعه، اظهار داشت: طبقه متوسط که در گذشته نقش مهمی در تعادل اجتماعی داشت، به‌مرور تضعیف شده است.

او با اشاره به سیاست‌های اقتصادی دهه‌های گذشته تصریح کرد که کاهش قدرت و انسجام طبقه متوسط، زمینه تغییر ماهیت مطالبات را فراهم کرده و بخشی از جامعه را به سوی طرح خواسته‌های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی سوق داده است.

مهاجری همچنین به موضوع نظارت استصوابی در انتخابات اشاره کرد و گفت: محدود شدن دایره انتخاب و احساس حذف سیاسی، موجب شده بخش‌هایی از جامعه خود را در ساختار تصمیم‌گیری کشور بی‌نماینده ببینند.

به اعتقاد او، نارضایتی اجتماعی پدیده‌ای تدریجی است و در اثر انباشت مطالبات پاسخ‌داده‌نشده شکل می‌گیرد، نه در واکنش به یک رویداد مقطعی.

مهاجری تأکید کرد که هرچند مشکلات اقتصادی نقش مهمی در شکل‌گیری اعتراضات دارد، اما این مسائل تنها ظاهر ماجراست و بخش مهمی از نارضایتی‌ها ریشه در مطالبات گسترده‌تر اجتماعی و سیاسی دارد که طی سال‌ها انباشته شده است.