او افزود: این تحلیل که اگر ایران اجازه میداد مسیر جنوبی باز شود، آمریکا دیگر با ایران کاری نداشت، جنگ ادامه پیدا نمیکرد و ایران میتوانست نفت خود را بفروشد، درست نیست. حتی در داخل آمریکا نیز میزان ذخایر نفتی به اندازهای نبود که بتواند چنین وضعیتی را برای مدت طولانی مدیریت کند.
شاکری با اشاره به وقایع آن شب ادامه داد: طرف ایرانی در برابر کشتیهایی که آمریکاییها قصد داشتند آنها را، حتی بدون خواست دولت میزبان، از کره جنوبی عبور دهند، تیر اخطار شلیک کرد و به کشتیها نیز شلیک نکرد. با این حال، طرف آمریکایی بخشی از نیروهای سپاه پاسداران را که برای هشدار حضور داشتند، هدف قرار داد و به شهادت رساند.
این کارشناس مسائل اقتصادی تأکید کرد: طرف ایرانی تصور میکرد آمریکا به دلیل درگیر بودن با مسئله تشییع، از ادامه درگیری صرفنظر میکند، اما آمریکاییها توافق را نقض کردند.
او با اشاره به توافق اسلامآباد گفت: اگر کسی طرفدار توافق اسلامآباد است، باید صریحترین بندهای آن، بهویژه بند پنجم را نیز بپذیرد. در این بند، ترتیبات ۳۰ و ۶۰ روزه بهصراحت تعیین شده است و اقدام آمریکاییها برای ایجاد مسیر جنوبی، هم عجولانه بود و هم با مفاد توافق مغایرت داشت.
شاکری در پایان گفت: آمریکاییها در این جنگ اشتباهات متعددی داشتند؛ یکی از این اشتباهات، نادیده گرفتن دوره ۳۰ روزه بود. از سوی دیگر، اینکه رئیسجمهور و رئیس تیم مذاکرهکننده، آقای قالیباف، در مراسم تشییع باشکوه عراق حضور داشتند، به نظر من با اعمال حاکمیت و دفاع از امنیت ایران تضادی نداشت. امنیت مقامات ایران در خطر بود و امنیت ملی ایران از همه این مسائل مهمتر است.