اکوایران: دیاکو حسینی، کارشناس مسائل بینالملل، در برنامه «گفتوگوی استراتژیک» با تفکیک میان آثار اقتصادی محاصره و ظرفیت ایران برای کاهش فشارهای ناشی از آن، تأکید کرد که امکان تأمین بخشی از کالاهای مورد نیاز کشور از مسیرهای جایگزین به معنای بیاثر بودن محاصره اقتصادی و تحریمها نیست.
به گفته او، وابستگی بخش بزرگی از تجارت خارجی ایران به بنادر جنوبی و مسیرهای دریایی خلیج فارس، طی سالهای گذشته یک نقطهضعف راهبردی بوده است؛ مسئلهای که با آغاز جنگ و افزایش ناامنی در منطقه، به اختلال جدی در روند تجارت خارجی و واردات کالاهای اساسی منجر شده است. حسینی بخشی از تورم فعلی در بازار کالاها را نیز ناشی از همین اختلال در مسیرهای تجاری دانست.
او با اشاره به تداوم ورود بخشی از کالاهای مورد نیاز کشور از مسیرهای جایگزین گفت که اگرچه واردات بهطور کامل متوقف نشده، اما حجم آن کاهش یافته و هزینه تأمین کالاها به شکل قابل توجهی افزایش پیدا کرده است.
به گفته این کارشناس، مسیرهای معمول واردات، از جمله انتقال کالا از طریق دبی به بنادر ایران، با اختلال مواجه شده و بخشی از محمولهها ناچارند از مسیرهایی مانند پاکستان و ترکیه وارد کشور شوند. این تغییر مسیر، علاوه بر افزایش هزینههای لجستیکی، به دلیل محدودیت زیرساختهای موجود در مسیرهای جایگزین، روند انتقال کالا را دشوارتر و پرهزینهتر کرده است.