جنگ آمریکا و ایران در سال ۲۰۲۶ فقط بازار نفت را بههم نریخت؛ خیلی سریع به یک شوک بزرگ در بازار جهانی فلزات تبدیل شد. اختلال در تنگه هرمز و حمله به واحدهای ذوب خلیج فارس باعث شد حدود ۹ درصد از عرضه جهانی آلومینیوم از مدار خارج شود؛ اتفاقی که قیمتها را به بالاترین سطح چهار سال اخیر رساند و کمبود واقعی فلزات را آشکار کرد.
اما داستان فقط کمبود عرضه نبود. جهش قیمت انرژی، سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، باتریها و خودروهای برقی را جذابتر کرد؛ صنایعی که مصرفکننده بزرگ مس و آلومینیوم هستند. یعنی جنگ همزمان عرضه را محدود و تقاضا را تقویت کرد.
در این میان، چین سریعتر از همه واکنش نشان داد. با تکیه بر ظرفیت بالای تولید و ضعف تقاضای داخلی، صادرات محصولات فلزی و صنعتی چین جهش کرد؛ از سیم و کابل مسی گرفته تا باتری، پنل خورشیدی و خودروهای برقی. این بحران نشان داد چین دیگر فقط صادرکننده مواد خام نیست؛ بلکه در حال تبدیل شدن به تأمینکننده اصلی محصولات با ارزش افزوده بالاست.
در نهایت، جنگ بار دیگر ثابت کرد که در اقتصاد امروز، یک بحران منطقهای میتواند کل زنجیره تجارت جهانی را بازتعریف کند
