این روزها واحدهای کوچک و متوسط صنعت مس با یکی از همین چالشها روبهرو هستند. پس از عرضه اسید سولفوریک در بورس، برخی واحدهای معدنی و تولیدی با افزایش هزینه تأمین این نهاده مواجه شدهاند؛ در حالی که به گفته فعالان صنعت، حتی میزان عرضه نیز در برخی مقاطع پاسخگوی نیاز بازار نیست.
از سوی دیگر، بخشی از حمایتهای انرژی در حال کاهش است و قیمت برخی نهادهها بیش از گذشته به قیمتهای جهانی نزدیک میشود. در چنین شرایطی، یک پرسش مهم مطرح است: آیا همچنان میتوان با قیمتگذاری دستوری از صنعت حمایت کرد، یا این سیاست در عمل فشار بیشتری بر واحدهای کوچک و متوسط وارد میکند؟
کوروش شعبانی، فعال صنعت مس، معتقد است تداوم این وضعیت میتواند حاشیه سود معادن مس و واحدهای تولیدی کوچک و متوسط را تحت فشار قرار دهد؛ تا جایی که فعالیت برخی از این واحدها از نظر اقتصادی توجیهپذیر نباشد.
مسئله فقط کاهش سود نیست. کوچکشدن تولید میتواند به کاهش اشتغال، از دست رفتن فرصتهای صادراتی و تضعیف جایگاه ایران در بازار جهانی مس منجر شود.
ایران با قرار گرفتن در میان کشورهای دارای بزرگترین ذخایر مس جهان، ظرفیت قابلتوجهی برای توسعه این صنعت دارد؛ اما بهرهبرداری از این ظرفیت، بیش از هر چیز به سیاستگذاری هماهنگ و قابل پیشبینی نیاز دارد.
