به گزارش اکو ایران به نقل از ایرنا، ترامپ روز پنجشنبه به وقت محلی در شبکه اجتماعی تروث سوشال خود بار دیگر با تاختن به رسانه های امریکایی که او را برای پایان دادن به جنگ تحت فشار می گذارند، با رد هرگونه فشار و عجله، بار دیگر از توافق با ایران سخن گفت و مدعی شد: توافق فقط زمانی انجام خواهد شد که برای ایالات متحده آمریکا، متحدان ما و در واقع، بقیه جهان مناسب و خوب باشد.
ترامپ در شبکه اجتماعی تروثسوشال خود مدعی شد: «برای کسانی که هر روز کمتر میشوند، و مطالب شکستخورده نیویورکتایمز را میخوانند یا دروغهای سیانان را تماشا میکنند و فکر میکنند من برای پایان دادن به جنگ با ایران عجله دارم (اگر اصلاً بتوان آن را جنگ نامید)، باید بگویم که احتمالا من کمفشارترین فردی هستم که تاکنون این مقام را داشته است. من هر مقدار زمانی که لازم باشد در اختیار دارم، در حالی که ایران چنین فرصتی ندارد.شمارش معکوس آغاز شده است.»
رئیس جمهوری آمریکا با تکرار ادعاهایش درباره جنگ ۴۰ روزه رمضان که در دستیابی به اهدافش ناکام ماند، مدعی شد: «نیروی دریایی ایران در کف دریا قرار دارد. نیروی هوایی آن نابود شده است. سامانههای پدافندی و راداری از بین رفتهاند. رهبران آن دیگر در قید حیات نیستند. این محاصره کامل و مستحکم است و از اینجا به بعد شرایط فقط بدتر میشود. زمان به نفع آنها نیست.»
ترامپ همچنین ادعا کرد: توافق تنها زمانی حاصل خواهد شد که «مناسب و به نفع ایالات متحده، متحدانش و در واقع کل جهان باشد.» ترامپ در تازهترین مواضع خود، بار دیگر بر مجموعهای از گزارههای سیاسی و ادعاهای جهتدار درباره وضعیت ایران و روند تنشها تاکید کرده است؛ مواضعی که بیش از آنکه ناظر بر یک ارزیابی متوازن از شرایط باشد، در امتداد راهبرد همیشگی او برای اثرگذاری بر فضای روانی و سیاسی قابل تفسیر است.
رئیس جمهور جنگ طلب آمریکا در حالی مدعی پایان دادن به جنگ بدون «هیچگونه فشار زمانی» است که در عمل، پیامدهای اقتصادی و سیاسی سیاستهای تنشزای واشنگتن و اسرائیل ، بازتاب خود را حتی در داخل آمریکا نیز نشان داده و افکار عمومی این کشور را با تبعات مستقیم آن درگیر کرده است.
در چنین شرایطی، تلاش ترامپ برای نمایش موقعیت آمریکا بهعنوان طرف مسلط و بینیاز از شتاب در مذاکرات، نه یک واقعیت عینی بلکه بخشی از راهبرد فشار در آستانه هرگونه روند دیپلماتیک ارزیابی میشود؛ راهبردی که هدف آن، کنترل فضای پیش از مذاکره و تحمیل روایت برتر در افکار عمومی است.
همزمان، تاکید او مبنی بر اینکه «زمان به نفع ایران نیست»، تلاشی آشکار برای بازتعریف موازنه قدرت در قالب یک روایت یکطرفه است؛ روایتی که در آن زمان نه یک متغیر خنثی در سیاست بینالملل، بلکه ابزار فشار روانی و القای فرسایش طرف مقابل تصویر میشود. در نهایت، می توان گفت، شرطگذاری مداوم ترامپ هرگونه توافق احتمالی و منوط کردن آن به مطلوب بودن برای ایالات متحده و متحدانش، نشاندهنده استمرار همان الگوی رفتاری است که در آن، مذاکره نه بر پایه توازن منافع، بلکه بر اساس چارچوبهای از پیش تعریفشده و یکجانبه واشنگتن طراحی میشود؛ الگویی که عملا امکان شکلگیری یک توافق پایدار و متوازن را با چالش جدی مواجه کرده است.
به گزارش ایرنا، آتشبس میان جمهوری اسلامی ایران و آمریکا و اسرائیل، پس از جنگ ۴۰ روزه رمضان که ۹ اسفند ۱۴۰۴ (۲۸ فوریه ۲۰۲۶) با ترور رهبر انقلاب اسلامی و جمعی از مسوولان آغاز شد، در ۱۹ فروردینماه ۱۴۰۵ (۷ آوریل ۲۰۲۶)، با هدف فرصت به راهکارهای دیپلماتیک برای پایان دادن دائمی به جنگ، به مدت ۲ هفته برقرار شد و اول اردیبهشت ماه ۱۴۰۵ (۲۱ آوریل ۲۰۲۶) از سوی رئیس جمهوری آمریکا به صورت نامحدود تمدید شد.
