جامعهشناسان سیاسی عموما اعتراض را از سه جنبه، ساختاری، تحولات فرهنگی و هویتی یا ایدئولوژی و گفتمانی تحلیل میکنند. با این حال برخی به یکی از این عوامل اعتبار بیشتری میدهند.
اکنون پرسش اینجاست که اعتراضهای سیاسی در سالهای اخیر و بالاخص اعتراض سال 1404 را باید از کدام زاویه دید؟ چه متغیرهایی در آن بیش از سایرین کار کرده است؟ زبان اعتراض چه تغییراتی داشته است؟ مرتضی نوروز پور، پژوهشگر جامعهشناسی سیاسی برای پاسخ به این پرسشها از یک زاویه دیگری به موضوع مینگرد، او اعتراض را از شش زاویه؛ سوژه معترض، جهان نارضایتی، عوامل استمراربخش و امیدبخش و ... تحلیل میکند و معتقد است که نباید آن را صرفا به یکی از سه جنبه ابتدایی این متن تقلیل داد. او در گفتوگو با اکوایران تاکید میکند که هر اعتراض به ماهو اعتراض یک نظام معنایی مشخصی دارد.
