انتقال آب دریا یکی از راهکارهای دولت برای جبران کمبود آب صنایع و حتی شرب در مرکز ایران است. کارشناسان و فعالان محیط زیست بارها درباره تاثیر این انتقال آب روی اکوسیستم صحبت کردند، حالا براساس یک پژوهش تازه به نظر می‌رسد که این طرح‌ها حتی هزینه فایده اقتصادی به صرفه‌ای نیز ندارند. نشست تخصصی «توسعه و امنیت آب؛ واکاوی ابعاد راهبردی انتقال آب دریا» که روز دوشنبه 18 خرداد در کتابخانه ملی ایران برگزار شد، به بررسی ابعاد اقتصادی انتقال آب در ایران پرداخت.

محمود اولاد، کارشناس اقتصادی یکی از سخنرانان این نشست بود که داده‌های پژوهش تازه خود درباره ابعاد اقتصادی طرح‌های انتقال آب را ارائه داد. به گفته اولاد، مسئله اصلی نه صرفاً کاهش منابع، بلکه نحوه تخصیص آن میان ذی‌نفعان است.

او تأکید کرد: حقابه محیط‌زیست در واقع بی‌صداترین استفاده‌کننده آب است. ما نمی‌توانیم به همه بخش‌ها به‌طور کامل آب بدهیم؛ اگر به کشاورزی ندهیم اعتراض شکل می‌گیرد، اگر به مردم ندهیم واکنش اجتماعی ایجاد می‌شود، صنعت هم مطالبه خودش را دارد. اما محیط‌زیست صدا ندارد.رودخانه‌ها و تالاب‌ها بی‌صدا هستند.

در ادامه این نشست، علی حاجی‌مرادی، پژوهشگر آب و محیط زیست هم به تفاوت استفاده از آب دریا در ساحل و انتقال آن به نواحی مرکزی ایران پرداخت و ابعاد اقتصادی و اجتماعی این پدیده را شرح داد. در ادامه این نشست هم احد وظیفه، رییس مرکز اقلیم و مدیریت بحران خشکسالی سازمان هواشناسی، آخرین وضعیت تبخیر آب دریا و تاثیر تغییرات اقلیمی در کشور را شرح داد. در ادامه گزارش کامل اکوایران از این نشست را می‌بینید.