به گزارش اکوایران؛ مادر داریوش فرضیایی، همان چهره محبوب کودکان با نام «عمو پورنگ»، دار فانی را وداع گفت. فرضیایی در سالهای گذشته بارها از علاقه و وابستگی عمیق خود به مادرش صحبت کرده بود؛ رابطهای که برای بسیاری از مخاطبان نیز به بخشی شناختهشده از زندگی شخصی او تبدیل شده بود.
داریوش فرضیایی تنها یک مجری کودک نبود؛ او برای بسیاری از خانوادههای ایرانی به چهرهای آشنا و خاطرهانگیز تبدیل شد. حضور بیش از دو دههای او در برنامههای کودک باعث شد نسلهای مختلفی با نام عمو پورنگ، لبخند، مهربانی و لحظههای شاد کودکی را به یاد بیاورند.
برای بسیاری از مخاطبان، عمو پورنگ یادآور روزهایی است که تلویزیون میتوانست در کنار سرگرمی، حس آرامش و همراهی را به خانهها بیاورد. سبک اجرای ساده، صمیمی و بدون حاشیه داریوش فرضیایی باعث شد ارتباطی متفاوت میان او و کودکان شکل بگیرد؛ ارتباطی که بعدها به والدین همان کودکان نیز منتقل شد.
او در برنامههای خود تنها به سرگرم کردن مخاطب بسنده نمیکرد، بلکه با استفاده از بازی، شوخیهای کنترلشده و پیامهای آموزشی غیرمستقیم، تلاش داشت فضایی امن و دوستداشتنی برای کودکان ایجاد کند. همین نگاه باعث شد برنامههایش از یک سرگرمی کوتاهمدت فراتر برود و به بخشی از خاطرات خانوادگی تبدیل شود.
در دنیای اجرای کودک، بسیاری از چهرهها ممکن است برای مدتی محبوب شوند، اما تعداد کمی میتوانند جایگاه ماندگاری پیدا کنند. عمو پورنگ با حفظ سبک شخصی خود و ایجاد تصویری ثابت از یک شخصیت مهربان و قابل اعتماد، توانست در ذهن چند نسل باقی بماند.
شاید دلیل اصلی این ماندگاری، ترکیب سادهای باشد که او سالها حفظ کرد؛ تلفیق شادی، آموزش و ارتباط انسانی. به همین دلیل، خبر درگذشت مادر او تنها یک اتفاق شخصی برای داریوش فرضیایی نیست، بلکه برای بسیاری از مخاطبان یادآور چهرهای است که سالها بخشی از لحظات کودکی و خاطرات خانوادگیشان بوده است.
