اقتصاد بنگلادش،‌ از مالکیت خصوصی تا رشد تولید ناخالص داخلی

از سال ۱۹۷۱ تا به حال،‌ تا به حال اقتصاد بنگلادش فراز و نشیب بسیاری را دیده است. اما سرانجام مالکیت خصوصی و آزادی اقتصادی این کشور را در مسیر توسعه قرار داد.

شرق آسیا خود را برای درخشش یک کشور دیگر آماده میکند. کشور ۱۶۰ میلیون نفری، با رشد ۸ درصدی اقتصادی در سال ۲۰۱۹، با اینکه هنوز توسعه یافته خوانده نمی شود اما به سرعت در مسیر توسعه گام برداشته.

 

رشد اقتصاد بنگلادش پس از شکست پاکستان

۱۹۷۱، بنگلادش با شکست پاکستان توانست به استقلال برسد. در آن زمان بنگلادش کشوری بسیار فقیر بود و طبقه سرمایه‌داری هم نداشت تا بوسیله سرمایه گذاری آن ها به سمت رشد اقتصادی حرکت کند. بعد از ترور مجیب الرحمن موسس کشور بنگلادش به ترتیب «ژنرال ضیا» و «ژنرال ارشاد» از سال۱۹۷۵ تا ۱۹۹۰ رئیس‌جمهور کشور شدند. در این دوره ۱۵ ساله حکام کشور به‌دلیل تغییر فضای بین‌المللی در زمینه نظریات اقتصادی، سیاست‌های اقتصادی را به سمت و سوی دیگری پیش بردند. آغاز یک انقلاب خصوصی سازی در بنگلادش از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۳ بیش از ۲۰۰ شرکت دولتی، خصوصی‌سازی شده یا به صاحبان قبلی خود بازگشتند ولی قدم اصلی خصوصی‌سازی را دولت ارشاد با سیاست جدید صنعتی خود پیش گرفت. طیاین برنامه سیاستی، در عرض کمتر از یک‌سال ۱۱۰ واحد بزرگ صنعتی خصوصی‌سازی شدند. در کوتاه مدت این خصوصی سازی کمکی به اقتصاد نکرد و بعضا بنگاه ها را در مرز ورشکستگی کامل قرار داد چرا که بنگاه داران گمان میکردند با حفظ تعداد نیروی کار می توانند از دولت یارانه بگیرند،‌ اما دولت با اقدامات خود به آن ها نشان داد که باید به اصول بنگاه داری و مدیریت منابع و نیروی انسانی روی بیاورند. طولی نکشید که این کشور از طریق اصلاحات اقتصادی توانست هزاران نفر را در کشور ثروتمند کند که هر کدام بیشتر از ۱۰۰هزار دلار سرمایه در دست داشتند.

شاخص های پیشرفت،‌ این بار در بنگلادش روش درست خصوصی‌سازی، اقبال خارجی برای سرمایه گذاری در اقتصاد، دستمزد ارزان و حرکت به سمت حکمرانی کارآمد دست به دست هم داد تا بنگلادش سیر توسعه ای را با سرعت بسیار طی کند. از این رو پیش بینی میشود تا سه سال آینده این کشور جزو کشورهای توسعه‌یافته قرار خواهد گرفت و تا ۵ سال آینده تولید ناخالص داخلی آن به حدود ۵۰۰ میلیارد دلار برسد؛ رقمی که در سال ۲۰۲۰ برای کشور ایران ۴۱۰ میلیارد دلار گزارش شده است.

به جز پوشاک که صنعت اصلی بنگلادش است، صنایع دیگری نیز مانند داروسازی رشدهای قابل‌توجه داشته و توانسته‌اند نقش زیادی در رشد اقتصادی این کشور تا به امروز داشته باشند. به هرحال اصلاح اقتصادی که از دهه ۷۰ با اتکا بر خصوصی سازی و بازار آزاد شروع به فعالیت کرد نتایج خود را بروز داده، حرکت به سمت اقتصادی توسعه یافته.

 

  • کپی شد
  • کپی شد
کپی شد