گزارش اخیر اتاق بازرگانی ایران تاکید می‌کند که صنعت فولاد ایران به‌عنوان یکی از ارکان اصلی اقتصاد صنعتی کشور، هم‌زمان با چالش‌های ساختاری پیشین مانند ناترازی زنجیره ارزش، ضعف زیرساخت‌های لجستیکی و محدودیت‌های انرژی، با شوک‌های جدید ناشی از حملات به زیرساخت‌های کلیدی روبه‌رو شده است؛ وضعیتی که به کاهش ظرفیت تولید، افزایش فشار بر بازار داخلی، تضعیف صادرات و تشدید پیامدهای اجتماعی از جمله تهدید اشتغال در مقیاس گسترده منجر شده است.
کاهش ۴.۲ درصدی تولید جهانی فولاد در مارس ۲۰۲۶، بار دیگر این صنعت کلیدی را به کانون توجه اقتصاد جهانی آورده است؛ افتی که نه‌تنها نشانه‌ای از کاهش تقاضا در بخش‌های مهمی مانند ساخت‌وساز و خودروسازی است، بلکه از آغاز یک جابه‌جایی ساختاری در نقشه تولید و مصرف فولاد در جهان حکایت دارد.
در پی نگرانی از اختلال در زنجیره تأمین و افزایش التهاب در بازار محصولات فولادی، دولت با هدف حفظ ثبات و تأمین نیاز داخلی، مجموعه‌ای از سیاست‌های کنترلی از جمله مدیریت تقاضا، واردات کوتاه‌مدت و در نهایت ممنوعیت موقت صادرات اسلب و ورق فولادی را تا خرداد ۱۴۰۵ در دستور کار قرار داد؛ تصمیمی که نشان‌دهنده تلاش برای مهار فشار بر صنایع وابسته و جلوگیری از افزایش قیمت در بخش‌های کلیدی اقتصاد است.
سعید صمدی دبیر انجمن زغالسنگ ایران در گفت‌وگو با «اکوایران» با اشاره به اثرات جنگ بر حوزه زغالسنگ بیان کرد: قیمت زغالسنگ در ماه فوریه متوسط ۱۰۰ دلار بود و تا قبل از آتش بس به ۱۵۰ دلار نیز رسید.
صنعت فولاد کشور در جنگ مورد حمله آمریکا و اسرائیل قرار گرفت که این موضوع می تواند وضعیت این صنعت را تحت تاثیر قرار دهد.
بخش معدن ایران در سال ۱۴۰۳ با رشد در تعداد معادن، تولید، سرمایه‌گذاری و ارزش افزوده، همچنان یکی از پیشران‌های اقتصاد بوده، اما این رشد بیشتر سرمایه‌محور و متمرکز در چند استان و ماده معدنی خاص است.
بخش معدن در سال گذشته با چالش‌های بسیاری از جمله دو جنگ مواجه بود، چالش هایی که تولید و صادرات را نشانه گرفت.
حملات آمریکا و اسراییل به دو فولادساز بزرگ ایران، یعنی فولاد مبارکه و فولاد خوزستان می‌تواند پیامدهای قابل‌توجهی برای صنعت فولاد کشور به همراه داشته باشد؛ صنعتی که طی سال‌های اخیر یکی از پایه‌های صادرات غیرنفتی ایران بوده است.
جنگ ایران خیلی سریع از یک درگیری منطقه‌ای فراتر رفت و زنجیره تأمین جهانی مواد معدنی را تحت تأثیر قرار داد؛ به‌ویژه در بازار نیکل که اندونزی به‌عنوان یکی از بازیگران اصلی آن شناخته می‌شود.
در پی حملات آمریکا و اسراییل به صنعت فولاد کشورمان و آسیب به دو واحد تولیدی بزرگ یعنی فولاد مبارکه و خوزستان، دو سناریو پیش رو خواهد بود که اولی ادامه وضعیت فعلی و دیگری دستیابی به توافق است.
