اکوایران: در نقشه اقتصاد ایران، اگر بخواهیم قدرت بنگاهها را نه با تعداد کارکنان و نه با ارزش بازار، بلکه با «میزان فروش» بسنجیم، تصویری روشن از محل تمرکز گردش مالی کشور به دست میآید؛ تصویری که بیش از هر چیز، وزن بالای صنایع انرژیمحور، مالی و فلزات اساسی را نشان میدهد.
در صنعت کفش، ایرانیها سابقهای دیرینه دارند؛ از کارگاههای کفاشی و دباغی تا شکلگیری تولید صنعتی و برندهایی که برای چند نسل خاطره ساختهاند. در این میان «کفش ملی» یکی از نمادهای مهم یک دوره از صنعت کفش ایران است؛ برندی که با شبکه گسترده فروش و مقیاس تولیدش، سالها در زندگی روزمره مردم حضور داشت و مسیر برندسازی صنعتی را جدیتر کرد. در کنار آن، برندهای دیگری مثل «بلا» و چند نام آشنا نیز در حافظه بازار باقی ماندهاند. با این حال، در میان برندهای خارجی، کفش «تایگر» برای بسیاری از ایرانیها جایگاهی نوستالژیک و خاطرهانگیز دارد.
بخش خصوصی ایران در نقطهای حساس ایستاده است؛ جایی که رشد سه دهه گذشته اکنون با مسئله «تداوم» روبهرو شده. بسیاری از شرکتهای خانوادگی که امروز سهم مهمی در تولید و اشتغال دارند، بر پایه تصمیمهای فردی بنیانگذاران شکل گرفتهاند و همزمان با توسعه عملیاتی، سازوکارهای حرفهای حکمرانی در آنها نهادینه نشده است.
اکوایران: بخش خصوصی ایران در آستانه یک پیچ تاریخی قرار دارد؛ نقطهای که در آن رشد تدریجی سه دهه گذشته با مسئلهای ساختاری روبهرو شده است: تداوم. بسیاری از بنگاههای متوسط و بزرگ امروز حاصل تلاش نسل اول کارآفرینانی هستند که بدون اتکا به الگوهای مدون حکمرانی شرکتی، سازمان را توسعه دادهاند. اما اکنون با ورود بنیانگذاران به دهههای پایانی فعالیت حرفهای، پرسش اصلی این است که انتقال قدرت چگونه و با چه سازوکاری انجام میشود.
بحران جانشینی در کسبوکارهای خانوادگی، مسئلهای نیست که تنها به خاندانهای بزرگ اروپایی محدود شود.
آمارهای هشتماهه سال جاری نشان میدهد اجرای موافقتنامه تجارت آزاد میان ایران و اتحادیه اقتصادی اوراسیا به افزایش صادرات ایران به این بازار منجر شده است.
پیتر والنبرگ مالک یک کسبوکار ۴۰ میلیارد دلاری در سوئد در شرایطی سخت با چشماندازی پیچیده قرار دارد. او در میان هیاهوی هوش مصنوعی و تحولات ژئوپلیتیک، بهدنبال انتقال نرم قدرت به نسل بعدی خانواده خود است.
اکوایران: اجرای موافقتنامه تجارت آزاد میان ایران و اتحادیه اقتصادی اوراسیا، در شش ماه نخست، نشانههای روشنی از اثرگذاری خود بر عملکرد صادراتی کشور بروز داده است. آمارها نشان میدهد از ۲۵ اردیبهشتماه، همزمان با آغاز اجرای عملی این توافق، صادرات ایران به کشورهای عضو اتحادیه اوراسیا حدود ۱۶ درصد افزایش یافته؛ رشدی که در شرایط فشارهای ساختاری بر تجارت خارجی، نقش مهمی در جلوگیری از افت شدید تراز تجاری کشور ایفا کرده است.
اکوایران: هیات وزیران با تصویب اصلاحیهای بر آییننامه «تضمین امنیت غذایی و بهبود معیشت مردم» و همچنین تعیین نرخ تسعیر ارز صنایع موافقت کرد. اما آنچه امروز در قالب سیاستهای حمایتی، اصلاح آییننامهها و تثبیت نرخها دیده میشود، در واقع ایستگاه پایانی یک مسیر طولانی و پرهزینه است، مسیری که از تورم مزمن آغاز شده و در نهایت به مداخله مستقیم دولت در معیشت مردم و تولید رسیده است.
اکوایران: حذف ارز ترجیحی نهادههای دامی، یکی از پرهزینهترین تصمیمهای سیاستگذاری اقتصادی در بخش کشاورزی طی سالهای اخیر بوده است. جهش ناگهانی قیمت خوراک دام و طیور، سرمایه در گردش تولیدکنندگان را بهطور جدی تحت فشار قرار داد، بهگونهای که بسیاری از واحدها عملاً توان خرید نهاده با قیمتهای جدید را از دست دادند. در چنین فضایی، مصوبه تخصیص ۷۰ هزار میلیارد تومان سرمایه در گردش به دامداران و مرغداران، بیش از آنکه یک سیاست توسعهای باشد، واکنشی اضطراری به یک شوک ارزی است.
