به گزارش اکوایران به نقل از خبرآنلاین، در حالی که تنشهای نظامی در خلیج فارس ترانزیت کالا از تنگه هرمز را به پایینترین سطح رسانده است، تمرکز نظامی واشنگتن بر اسکورت نفتکشها، این آبراهه استراتژیک را عملاً به روی سایر خطوط کشتیرانی و شناورهای کانتینری مسدود نگه داشته و فشار تورمی و لجستیکی بیسابقهای بر بازارهای حاشیه جنوبی خلیج فارس تحمیل کرده است.
روزنامه فایننشال تایمز در گزارشی تحقیقی از پیامدهای تجاری جنگ نوشت: بیش از هفت ماه پس از آغاز درگیریها با حملات آمریکا و اسرائیل به ایران، صاحبان کسبوکارها در دبی با بحرانی طاقتفرسا روبهرو شدهاند.
کرایه حمل یک کانتینر ۴۰ فوتی از مبدا بنادر چین به امارات از هزار و ۲۵۰ دلار پیش از جنگ به ۱۰ هزار دلار جهش یافته و نرخ بیمه دریایی نیز به ازای هر محموله از ۱۲۰ دلار به هزار دلار صعود کرده است.
زمان سفر دریایی دو برابر شده و به ۶۰ روز رسیده و بسیاری از کشتیها ناچارند بارهای خود را در بندر موندرا در هند یا کلمبو در سریلانکا برای ترانشیپ تخلیه کنند.
هرچند دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا در بیانیههای خود مدعی باز بودن تنگه هرمز و اسکورت نفتکشهای حامل میلیونها بشکه نفت خام است، اما خطوط حمل فله، مواد پتروشیمی، خوراک کودهای شیمیایی و کانتینرهای تجاری از این سازوکار نظامی سهمی ندارند؛ وضعیتی که سبب شده نرخ کرایه سوپرتانکرهای نفتی به رقم بیسابقه یک میلیون دلار در روز برسد، در حالی که سایر شناورها از ورود به منطقه خودداری میکنند.
از مجموع ۹۹ خط فعال کانتینری پیش از بحران، اکنون تنها ۱۱ خط فعال ماندهاند که ۱۰ خط صرفاً به جابهجاییهای کوچک درون خلیج فارس اختصاص دارند و تنها یک خط ویژه میان ایران و چین تردد میکند.
یک مقام عالیرتبه در کشورهای حوزه خلیج فارس گفت: «اقدام آمریکاییها در بلندمدت قابل تداوم نیست؛ آنها فقط بر خارج کردن نفت و گاز تمرکز کردهاند، نه بر ورود کالاها و نیازمندیهای روزمره؛ ما اکنون سه برابر قیمت پیشین برای برنج پول میدهیم، چون کالاها از مسیرهای زمینی وارد میشوند.»
جیسون تووی، اقتصاددان ارشد حوزه خاورمیانه در موسسه کپیتال اکونومیکس بر این باور است که تداوم این اختلال بودجه عمومی کشورهای منطقه را با کسری شدید روبهرو میسازد؛ بهویژه برای قطر، کویت و بحرین که درآمدهایشان آسیبهای سنگینی دیده است.
