به گزارش اکوایران به نقل از همشهریآنلاین، طبق آمار مرکز ملی خشکسالی کشور پس از گذشت دو سوم از سال آبی ۰۵-۱۴۰۴ و تقریبا در پایان فصل بارش عمده مناطق کشور، استانهای هرمزگان، خراسان جنوبی، ایلام، بوشهر، آذربایجان غربی، کردستان، کرمانشاه و کرمان در وضعیت ترسالی قرار دارند.
نقشه آبی ایران؛ نجاتیافتگان و قربانیان خشکسالی
استانهای آذربایجان شرقی، خراسان شمالی، گلستان، خراسان رضوی، خوزستان، سیستان وبلوچستان، اردبیل، همدان، فارس، البرز، لرستان و مازندران در وضعیت نرمال یا بارش متوسط قرار دارند و استانهای چهارمحال وبختیاری، اصفهان، کهگیلویه و بویراحمد، یزد، گیلان، قزوین، مرکزی، سمنان، قم و تهران در وضعیت خشکسالی قرار دارند. استانهای تهران، قم، سمنان و مرکزی با حدود ۳۰ درصد کاهش بارش، بدترین وضعیت خشکسالی نسبت به سایر استانها دارند.
بررسی مقدار بارش سالانه تنها از دیدگاه هواشناسی میتواند کمبود بارش یا تامین مقدار بارش یال آبی را نمایان کند و برای بررسی کمبود منابع آب بایستی حجم پرشده منابع آب، مقدار نیاز مصرف سالانه بخشهای مختلف و مقدار ذخیره غیرقابل مصرف تا سال آینده و ارتباط آنها در نظر گرفته شود که جبران کمبود منابع آب تنها میتواند برای یک سال آبی در استانهای دارای وضعیت ترسالی ممکن شود.
زنگ خطر در پایتخت؛ وضعیت تهران «بغرنج» است!
بر اساس اعلام اداره کل هواشناسی استان تهران، در استانهای دچار خشکسالی که استان تهران در وضعیت بغرنج است، کمبود منابع آبی بهشدت محسوس است. در شهرستانهای استان تهران، شمیرانات با کاهش ۲۴۲ میلیمتر از میانگین بلند مدت، تهران با ۱۷۰ میلیمتر و دماوند با ۱۴۲ میلیمتر بیشترین کاهش بارش را دارند بنابراین لازم است صرفهجویی در مصرف آب و اقدامات لازم برای حفظ منابع آب سطحی و زیرزمینی در اولویت قرار گیرد چراکه تامین این کمبود آب از حوضههای آبریز مناطق و استانهای دیگر میتواند بحران کم آبی و خشکسالی را به استانهای دیگر هم بکشاند.
توهم پرآبی؛ چرا حتی 555 سال باران مداوم هم کافی نیست؟
از سوی دیگر، حتی اگر پنج سال پیاپی دوره پربارش و ترسالی را تجربه کنیم، باز هم نمیتوان ادعا کرد که کمبود ذخایر آب زیرزمینی بهطور کامل جبران خواهد شد. در واقع، چند دهه خشکسالی و کاهش قابل ملاحظه منابع آبی با یک سال یا چند ماه بارندگی نرمال یا فراتر از نرمال جبران نخواهد شد.
