با وجود ادعاهای نتانیاهو، سخنگویان و حامیان مبنی بر اینکه اسرائیل در دوران نخست‌ویری وی از «جایگاه بین‌المللی عالی» برخوردار بوده است، داده‌ها نشان می‌دهند که این تصویری نادرست و به دور از واقعیت است.

به گزارش اکوایران به نقل از شفقنا، براساس گزارشی  از عربی ۲۱، «ایلات یاگیل»، روزنامه‌نگار، مترجم و تحلیلگر مسلط به زبان‌های انگلیسی و عبری تاکید کرد: «نظرسنجی‌های بین‌المللی از بدترشدن نگرش‌ها نسبت به اسرائیل در بیشتر کشورهای جهان، از جمله آمریکا، هم در میان دموکرات‌ها و هم جمهوری‌خواهان، حکایت دارند. افزون بر این، شماری از کشورهای دوست غربی برای نخستین‌بار کشور فلسطین را به رسمیت شناخته‌اند.»

یاگیل طی یادداشتی که پایگاه خبری «زمان اسرائیل» منتشر کرد، نوشت: اتحادیه اروپا در حال بررسی لغو توافق تجارت آزاد با اسرائیل است؛ توافق عادی‌سازی روابط با عربستان که نتانیاهو وعده آن را داده بود، همچنان دور از دسترس است؛ و خود نتانیاهو نیز بر اساس حکم بازداشت بین‌المللی تحت تعقیب است؛ حکمی که مانع ورود او به ۱۲۵ کشور می‌شود.

علت تضعیف روابط خارجی اسرائیل به سیاست گسترش شهرک‌سازی در کرانه باختری، تحرکات در راستای الحاق عملی این منطقه، اظهارات افراطی وزرا به یژه ایتمار بن‌گویر، وزیر امنیت داخلی و بزالل اسموتریچ، وزیر دارایی و طولانی‌کردن جنگ غزه، مخالفت با تشکیل دولتی جایگزین حماس در نوار غزه، و جنگ ناموفق در ایران بازمی‌گردد.

اما در این بین باید این سوال را مطرح کرد: تا چه اندازه احتمال دارد حکم بازداشت بین‌المللی صادره علیه نتانیاهو به دلیل جنگ غزه به بازداشت او منجر شود؟ حکمی که او را مسئول «جنایت جنگیِ استفاده از گرسنگی‌دادن به‌عنوان ابزار جنگی» و نیز «جنایت علیه بشریت، از جمله قتل، آزار و اذیت و اعمال غیرانسانی» می‌داند. این امر صدور چنین حکمی را به اقدامی غیرمعمول تبدیل کرده و نشانه‌ای از وخامت روابط خارجی اسرائیل است.

به موجب این حکم، همه ۱۲۵ کشور عضو دیوان ــ از جمله دموکراسی‌های بزرگِ هم‌پیمان اسرائیل مانند فرانسه، بریتانیا، آلمان و کانادا ــ در صورت ورود نتانیاهو به خاکشان، ملزم به بازداشت او هستند. این محدودیت نیز صرفاً نظری نیست؛ چنان‌که هواپیمای «بال‌های صهیون» در مسیر خود به نشست مجمع عمومی سازمان ملل در سپتامبر ۲۰۲۵، از حریم هوایی فرانسه و اسپانیا عبور نکرد و مسیرش فقط از فراز یونان و ایتالیا بود؛ موضوعی که آن را ناچار کرد حدود ۶۰۰ کیلومتر به مسیر پرواز خود بیفزاید.

نتانیاهو از حضور در مکان‌هایی که ممکن است در آن‌ها بازداشت شود، پرهیز کرده است؛ او در مجمع اقتصادی داووس شرکت نکرد، زیرا سوئیس عضو دیوان کیفری بین‌المللی است. او نمی‌تواند به ۱۲۵ کشور، از جمله بیشتر متحدان اسرائیل و شرکای تجاری آن، سفر کند یا حتی از فراز حریم هوایی آن‌ها پرواز کند. او می‌تواند به حدود ۷۰ کشور غیرعضو سفر کند که در رأس آن‌ها آمریکا قرار دارد؛ با وجود تهدید زهران ممدانی، شهردار نیویورک، مبنی بر تحویل‌دادن او به دیوان در صورت سفرش به این شهر.

بیشتر کشورهای غیرعضو دیوان اساساً هیچ رابطه دیپلماتیکی با اسرائیل ندارند؛ مانند عربستان، ایران، پاکستان، سوریه و لبنان. یا کشورهایی هستند که روابطشان با اسرائیل اکنون سرد شده است؛ مانند مصر، روسیه و چین. بنابراین، سفر نتانیاهو به این کشورها اساساً در دستور کار او قرار ندارد.

از زمان فعال‌شدن حکم بازداشت، نتانیاهو فقط به یک کشور عضو دیوان کیفری بین‌المللی که این حکم در آن لازم‌الاجراست سفر کرده و آن کشور مجارستان بوده است. اگر نتانیاهو نمی‌تواند به بیشتر کشورهای جهان، از جمله اکثر قدرت‌های غربی، سفر کند، این وضعیت را نمی‌توان «جایگاه بین‌المللی رفیع» دانست؛ بلکه باید آن را انزوای بین‌المللی نامید.

نظرسنجی‌ها در سراسر جهان، نگرشی منفی نسبت به اسرائیل و تضعیف چهره آن را نشان می‌دهند. تازه‌ترین نمونه، نظرسنجی مرکز پژوهشی پیو است که با مشارکت ۴۴ هزار نفر در ۳۶ کشور انجام شد و ۶۷ درصد شرکت‌کنندگان در آن اعلام کردند چنین نگرش منفی‌ای دارند. وضعیت از این هم بدتر شده است؛ زیرا سخن از دوسوم افکار عمومی جهان، به‌ویژه در کشورهای غربی از جمله بریتانیا، آلمان، ایتالیا، هلند و استرالیا، است.

جنگ‌های غزه و ایران تأثیری منفی بر جایگاه اسرائیل گذاشته‌اند؛ زیرا رسانه‌های جهانی تصاویر تلخی از رنج فلسطینیان پخش می‌کنند و با گذشت زمان و ادامه رنج و کشتار در غزه، نگرش‌ها نسبت به اسرائیل رو به وخامت می‌گذارد. همچنین جنگ علیه ایران که به‌نحو نامناسبی اداره شد و بدون نتیجه قاطع پایان یافت، به بسته‌شدن تنگه هرمز، افزایش قیمت‌های جهانی نفت و یک بحران دیپلماتیک منجر شد.

نام نتانیاهو در فهرست «۱۰۰ شخصیت تأثیرگذار» قرار دارد؛ اما نه لزوماً به‌دلیل جایگاه یا وضعیت مثبت او، بلکه از آن رو که میراثش آسیب شدیدی به روابط بین‌المللی اسرائیل وارد کرده و او مسئول بدترین شکست امنیتی در تاریخ اسرائیل است.»