به گزارش اکوایران، گزارشهای تازه رسانههای آمریکایی نشان میدهد در حالی که لفاظیهای تند دونالد ترامپ علیه ایران ادامه دارد، در درون دولت او اجماعی برای ورود به جنگ شکل نگرفته و حتی بخشی از مشاورانش نسبت به تبعات سیاسی چنین تصمیمی هشدار دادهاند.
خبرگزاری رویترز گزارش داده است که با نزدیک شدن انتخابات میاندورهای کنگره، مشاوران ترامپ ترجیح میدهند تمرکز کاخ سفید بر اقتصاد و نگرانیهای معیشتی رأیدهندگان باشد، نه تشدید تنش نظامی با ایران.
یک مقام ارشد کاخ سفید نیز تأیید کرده که باوجود استقرار گسترده نیروهای نظامی آمریکا در خاورمیانه، هنوز «حمایت یکپارچهای» برای اقدام نظامی علیه تهران در داخل دولت وجود ندارد؛ نشانهای از شکاف راهبردی میان رویکرد فشار حداکثری و محاسبات انتخاباتی.
در همین حال، ترامپ با تعیین ضربالاجلی ۱۰ تا ۱۵ روزه برای دستیابی به توافق، همزمان پیام تهدید و مذاکره را ارسال کرده است؛ رویکردی که تحلیلگران آن را «استراتژی ابهام کنترلشده» میدانند. او از یکسو اعلام کرده در حال بررسی حمله محدود به ایران است و از سوی دیگر تأکید دارد راهحل دیپلماتیک را ترجیح میدهد.
همزمان، گزارش آکسیوس از احتمال بررسی پیشنهادی شامل «غنیسازی نمادین» برای ایران نشان میدهد فاصله مواضع دو طرف شاید کمتر از آن چیزی باشد که در مواضع علنی دیده میشود. این پیشنهاد، در صورت ارائه تضمینهای فنی برای جلوگیری از مسیر دستیابی به سلاح هستهای، میتواند پایهای برای توافقی میانه باشد؛ توافقی که هر دو طرف بتوانند آن را بهعنوان پیروزی سیاسی معرفی کنند.
در تهران نیز نشانههایی از حرکت دیپلماتیک دیده میشود. عباس عراقچی، وزیرامور خارجه اعلام کرده پیشنویس توافق احتمالی ظرف چند روز آینده آماده خواهد شد و مذاکرات وارد مرحله گفتوگو بر سر متن میشود. او تأکید کرده هدف مذاکرات، تضمین صلحآمیز بودن برنامه هستهای در برابر رفع تحریمهاست و راهحل دیپلماتیک همچنان دستیافتنی است.
در این میان، کنگره آمریکا نیز به میدان کشیده شده است. تلاش دموکراتها برای تصویب قطعنامه محدودکننده اختیارات جنگی رئیسجمهور ممکن است شکست بخورد؛ اتفاقی که به گفته تحلیلگران میتواند عملاً دست ترامپ را برای اقدام نظامی بازتر کند.
به این ترتیب، پرونده ایران اکنون در نقطهای حساس قرار گرفته است. جایی که همزمان سه مسیر پیش روی واشنگتن و تهران دیده میشود: توافقی سریع، تداوم فشار بدون جنگ، یا لغزش ناگهانی به سوی تقابل نظامی. تصمیمی که نهتنها آینده روابط دو کشور، بلکه معادلات سیاسی داخلی آمریکا و امنیت منطقه را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.
