به گزارش اکوایران، امروز -5 اسفند مصادف با 24 فوریه- اکانت رسمی کاخ سفید از سخنرانی رئیسجمهوری ایالات متحده آمریکا در باره وضعیت کشور خبر داد.
اکانت متعلق به کاخ سفید نوشت: فردا [چهارشنبه]، ساعت ۹ شب به وقت شرق آمریکا - رئیس جمهور دونالد جی. ترامپ برای سخنرانی وضعیت کشور به روی صحنه میرود. آماده باشید. این یک حماسه خواهد بود.
همزمانی این سخنرانی سالانه با دور جدید مذاکرات ایران و آمریکا، بسیاری را به این واداشته است که ترامپ قرار است درخصوص پرونده ایران و تصمیم نهایی خودش در قبال تهران صحبت کند. حال آنکه این سخنرانی، فرصتی است تا ترامپ، اهداف دولت خود، دستاوردها و مهمترین مسائل آمریکا را تشریح کند. او روز دوشنبه به وقت محلی گفت که در کنگره سخنرانی طولانی خواهد داشت چون حرف های زیادی برای گفتن داریم.
براساس نظرسنجی جدید شبکه سی ان ان که توسط موسسه اس اس آر اس انجام شده، دونالد ترامپ در آستانه سخنرانی خود با عنوان وضعیت کشور (State of the Union) در کنگره، با افکار عمومی ای روبهرو است که به طور اولویتهای او را زیر سوال میبرد و نسبت به اینکه سیاستهای پیشنهادیاش به نفع کشور است، تردیدهای گستردهای دارد.
در کنار سایر نشانههای نگرانکننده برای حزب جمهوریخواه در آستانه انتخابات میاندورهای امسال -۲۰۲۶-، میزان محبوبیت ترامپ در میان مستقلهای سیاسی در نظرسنجیهای سی ان ان به پایینترین حد خود سقوط کرده است.
تنها ۳۲ درصد از آمریکاییها میگویند ترامپ اولویتهای درستی داشته است، در حالی که ۶۸ درصد میگویند او به مهمترین مشکلات کشور توجه کافی نکرده است.
دو رویکرد ترامپ در قبال ایران
نوذر شفیعی، استاد روابط بینالملل و تحلیلگر مسائل خارجی در گفتوگو با اکوایران با اشاره به روال معمول سخنرانیهای سالانه رؤسایجمهور آمریکا اعلام کرد: این سخنرانیها عموماً به ارائه گزارشی از اقدامات انجامشده در طول یک سال گذشته اختصاص دارد؛ روالی که در دورههای مختلف از جمله در دوران ریاستجمهوری جو بایدن و باراک اوباما نیز برقرار بوده و در دوره جدید نیز به همین شکل ادامه خواهد یافت.
او این شیوه را مشابه ارائه گزارشهای دورهای از سوی رؤسایجمهور ایران دانست و افزود همانگونه که در ایران نیز رؤسایجمهور در بازههای زمانی مشخص گزارش عملکرد ارائه میکنند، در آمریکا نیز چنین سازوکاری وجود دارد.
به گفته شفیعی، در این سخنرانیها معمولاً مجموعهای از موضوعات داخلی و بینالمللی مطرح میشود که ایران نیز میتواند بخشی از آن باشد. او تصریح کرد که از نگاه دونالد ترامپ، ایران از دو زاویه مورد توجه قرار میگیرد: نخست، موضوع بمباران تأسیسات هستهای ایران توسط نیروهای آمریکایی که ترامپ در سخنرانیهای خود همواره به آن اشاره کرده و مدعی است این اقدام به نابودی تأسیسات هستهای ایران انجامیده است؛ و دوم، مسئله مذاکرات جاری میان تهران و واشنگتن.
اکوایران: در آستانه برگزاری دور سوم مذاکرات ایران و آمریکا، فضا وارد مرحلهای حساس شده است. این دور قرار است به بررسی پیشنهادهای مکتوب و حرکت به سمت تدوین متن مشترک اختصاص یابد. محمد خواجویی، تحلیلگر مسائل خاورمیانه در گفتوگو با اکوایران وضعیت موجود را بررسی کرده و معتقد است این دور میتواند مسیر رسیدن به توافق یا تشدید تنشها را مشخص کند.
شفیعی با بیان اینکه چارچوب مواضع ترامپ در قبال مذاکرات روشن است، گفت: از دید ترامپ، اگر ایران به توافق تن ندهد، ممکن است آمریکا از شیوههای دیگری برای مواجهه با ایران استفاده کند که منظور از آن، گزینه نظامی است. وی افزود با توجه به اینکه احتمال برگزاری دور تازه مذاکرات در روزهای پنجشنبه یا جمعه وجود دارد، این احتمال مطرح است که ترامپ لحن تهدیدآمیزی علیه ایران اتخاذ کند؛ لحنی که میتواند بر روند مذاکرات اثرگذار باشد.
این کارشناس روابط بینالملل در ادامه، در پاسخ به پرسشی درباره توئیت اخیر ترامپ که در آن هشدار داده در صورت به نتیجه نرسیدن مذاکرات، اتفاقات خوبی برای ایران و مردمش قابل تصور نخواهد بود، اعلام کرد: پیشبینی نتیجه مذاکرات بسیار دشوار است. به گفته او، به صورت تئوریک زمانی میتوان به توافق دست یافت که انتظارات طرفین معقول و در چارچوبهای مشخص باشد؛ اما در عرصه عملی، تشخیص اراده واقعی طرف آمریکایی کار سادهای نیست.
شفیعی تأکید کرد که مشخص نیست آیا اراده جدی برای مذاکره و رسیدن به توافق در طرف آمریکایی وجود دارد و آیا این مذاکرات با حسن نیت دنبال میشود یا خیر. به باور او، در صورت فقدان اراده و حسن نیت، پیشبرد مذاکرات اساساً با دشواریهای جدی روبهرو خواهد شد.
او در پایان تاکید کرد که باید منتظر گذر زمان ماند تا روشن شود آیا پیشنهاد تفصیلی ارائهشده از سوی ایران مورد پذیرش آمریکا قرار میگیرد یا نه. به گفته شفیعی، ایران پیش از برگزاری نشست احتمالی، نسخهای از پیشنهاد خود را در اختیار طرف آمریکایی قرار داده و این احتمال وجود دارد که اگر این نسخه قابل قبول نبود، اساساً مذاکرات برگزار نمیشد. از این رو، میتوان احتمال داد که پیشنهاد ایران برای طرف آمریکایی قابل تحمل ارزیابی شده باشد.
