به گزارش اکوایران، اوپک بیش از نیم قرن یکی از مهمترین بازیگران بازار جهانی نفت بوده و با تنظیم تولید، بر قیمت نفت و در نتیجه بر اقتصاد و ژئوپلیتیک جهان تأثیر گذاشته است. اکنون اما نفوذ این سازمان با تغییر ساختار بازار انرژی در حال کاهش است. رشد تولید نفت آمریکا، کند شدن رشد تقاضای جهانی و گذار انرژی، سهم اوپک را کاهش داده و انگیزه اعضا برای پذیرش محدودیتهای تولید را تضعیف کرده است.
اکوایران: هرمز اکنون بخشی از یک اکوسیستم گسترده از بنادر، خطوط لوله، جادهها و مسیرهای کشتیرانی است که ریسک و قدرت منطقهای را شکل میدهد.
آنگولا در سال ۲۰۲۳ از اوپک خارج شد و امارات نیز از اول ماه مه از سازمان خارج شده است. عراق و ونزوئلا نیز درباره احتمال خروج سخن گفتهاند، هرچند موضع رسمی عراق فعلاً بر ماندن در سازمان است. خروج امارات اهمیت ویژهای دارد، زیرا این کشور ظرفیت تولید بالایی دارد و نمیخواهد محدودیتهای اوپک مانع افزایش تولیدش شود.
تحولات ونزوئلا و سرمایهگذاری شرکتهای آمریکایی در صنعت نفت این کشور نیز میتواند فشار بیشتری بر وحدت اوپک وارد کند. کاهش قیمت نفت همچنین میتواند درآمد عربستان برای تأمین مالی پروژههای چشمانداز ۲۰۳۰ را محدود کند. بااینهمه، سابقه اوپک نشان میدهد این سازمان توانایی زیادی برای سازگاری با بحرانها دارد؛ بنابراین بحث لزوماً بر سر مرگ اوپک نیست؛ بلکه این است که آیا سازمانی که زمانی یک کارتل منسجم بود، میتواند با خروج اعضای مهم، همچنان همان نفوذ گذشته را حفظ کند.
نشریه بلومبرگ این گزارش تصویری را تهیه کرده است و اکوایران آن را همراه با زیرنویس فارسی ارائه میدهد.
