به گزارش اکوایران- طبق گفته تحلیلگران جی پی مورگان، بانکهای کوچکتر آمریکا که توان مالی لازم برای همگام شدن با موج هزینههای هوش مصنوعی را ندارند، ممکن است در نهایت به سمت ادغام و تجمیع سوق داده شوند تا فشار این رقابت پرهزینه را بر درآمدهایشان خنثی کنند.
تحلیلگران جی پی مورگان به سرپرستی Vivek Juneja معتقدند با وجود اینکه بیشتر بانکها برای عقب نماندن از رقبا به طور جدی روی قابلیتهای هوش مصنوعی سرمایهگذاری میکنند، نگرانی درباره اثر این فناوری بر مدل کسب وکار بانکها در حال افزایش است و همین نگرانی به موج اخیر فروش سهام در این گروه دامن زده است. جمع بندی آنها این است که وام دهندگان اگر میخواهند در رقابت جدید عقب نمانند، چارهای جز افزایش سرمایهگذاری ندارند .
او در یادداشت خود مینویسد بانکهایی که توان سرمایهگذاری بیشتری در هوش مصنوعی دارند، در موقعیت رقابتی بهتری قرار میگیرند و این مزیت معمولاً نصیب بانکهای بزرگ و برخی بانکهای منطقهای میشود. او تاکید میکند هنوز شواهد کافی برای سنجش اثر مستقیم هوش مصنوعی بر درآمد و سودآوری بانکها وجود ندارد، اما همین فشار برای همگام شدن با فناوری میتواند بانکهای کوچکتر را به سمت تجمیع و ادغام سوق دهد.
این نگرانیها اخیرا در بازار هم بازتاب داشت. شاخص سهام بانکهای آمریکا ۵.۵ درصد افت کرد، در حالی که S&P500 در همان بازه ۱.۴ درصد کاهش یافت. سهام شرکتهای مالی نیز در موج فروش اخیر که بخشهای مختلف بازار را درگیر کرده، تحت فشار قرار گرفته است، زیرا سرمایهگذاران نگراناند هوش مصنوعی سودآوری شرکتها را تهدید کند. در این میان، بانکهای بزرگ از ابتدای سال از برخی همتایان منطقهای عقبتر ماندهاند، چون سهم بیشتری از درآمدشان به کسبوکارهایی مانند مدیریت ثروت و بانکداری سرمایهگذاری وابسته است؛ حوزههایی که از نگاه بخشی از بازار، در برابر اختلال ناشی از هوش مصنوعی آسیبپذیرترند.
با این حال، جونجا میگوید بانکهای بزرگ احتمالاً بهتر از دیگران میتوانند اثرات منفی احتمالی هوش مصنوعی را مدیریت کنند؛ چون در کوتاهمدت ظرفیت بیشتری برای تقویت درآمدهای معاملاتی دارند و در بلندمدت هم منابع لازم را در اختیار دارند تا با سرمایهگذاری سنگینتر در هوش مصنوعی، فشار این تغییر را مهار کنند. او در عین حال بعید میداند در مقطع فعلی بانکهای متوسط یا بانکهای منطقهای بزرگ به سمت فروش یا واگذاری بروند، اما هشدار میدهد در برخی مؤسسات مالی خطر عقبماندن از سرمایهگذاری لازم و در نتیجه از دست دادن موقعیت رقابتی جدی است.
