به گزارش اکوایران به نقل از خبرآنلاین، فاصلهای که کشتیهای دیگر باید از ناوهای هواپیمابر حفظ کنند، چقدر است؟ اگرچه در برخی رسانهها از «قانون ۵ مایل دریایی» صحبت میشود، اما واقعیت عملیاتی و حقوقی این موضوع پیچیدهتر است.
بر اساس مقررات دریایی ایالات متحده که توسط United States Navy و نهادهای فدرال مرتبط اجرا میشود، منطقهای به نام «Naval Vessel Protection Zone» تعریف شده است. طبق این مقررات نزدیک شدن به فاصله کمتر از «۹۰ متر» به یک کشتی جنگی بزرگ آمریکا ممنوع است و در فاصله حدود «۴۵۰ متر»، شناورها باید با حداقل سرعت حرکت کنند.
این فاصلهها برای جلوگیری از برخورد، تهدیدهای امنیتی و سوءتفاهمهای نظامی تعیین شدهاند.
در این میان اصطلاح «۵ مایل دریایی یا حدود ۹.۲ کیلومتر» که در برخی گزارشها دیده میشود بیشتر یک فاصله احتیاطی عملیاتی است تا قانونی رسمی. در شرایط تنش نظامی یا عملیات حساس، حفظ چنین فاصلهای میتواند از بروز واکنش دفاعی جلوگیری کند.
ناو هواپیمابر میتواند دهها جنگنده، بالگرد و سیستمهای راداری پیشرفته را حمل کند. از دید نظامی، این شناورها جزو ارزشمندترین اهداف در میدان نبرد هستند. از این رو نزدیک شدن یک شناور ناشناس ممکن است بهعنوان تهدید احتمالی تفسیر شود.
به همین دلیل، اطراف ناو معمولاً شامل لایههای حفاظتی زیر فعال هستند.
- کشتیهای اسکورت رزمی
- گشت هوایی
- نظارت راداری و الکترونیکی گسترده
امنیت دریانوردی
البته مسئله فقط امنیت نظامی نیست. از نظر دریانوردی نیز نزدیک شدن به ناو هواپیمابر خطرناک است. ناوهای هواپیمابر شناورهای بسیار بزرگی هستند و تغییر مسیر آنها زمان میبرد و نباید در مسیر حرکت آنها قرار گرفت.
علاوه بر این جریان شدید آب ناشی از ملخها میتواند کشتیهای کوچک را بیثبات کند. در عین حال عملیات پرواز باعث ایجاد جریان هوای شدید میشود و مسیر ناو هنگام عملیات پروازی محدود و از پیش برنامهریزی شده است.
در نهایت در شرایط واقعی، فاصله کشتیها از ناو میتواند بسته به وضعیت امنیتی تغییر کند. در شرایط عادی، این فاصله ممکن است چند کیلومتر باشد. اما در شرایط جنگی یا تهدید بالا، این فاصله میتواند بسیار بیشتر شود.
