به گزارش اکوایران، اما کری تورن، یک متخصص پوست به گاردین میگوید، پوست انسان با یک سد محافظتی روی سطحش، آب را روی خود نگه دارد. اما این سد کاملاً نفوذناپذیر نیست. آب به طور مداوم از آن عبور میکند و این موضوع به میزان رطوبت هوای اطراف بستگی دارد.
پوست معمولاً با رطوبت نسبی حدود ۴۰ درصد، وضعیت بهتری دارد. وقتی هوای اطراف ما رطوبتی کمتر از این مقدار داشته باشد، احتمال خروج آب از پوست بیشتر میشود. این فرآیند میتواند پوست را ملتهب کند.
کریتورن درباره این وضعیت میگوید: «پوست خشکتر میشود. رگهای خونی کمی گشادتر میشوند و باعث میشوند پوست قرمز به نظر برسد. سیتوکینها فعال میشوند؛ اینها پروتئینهای کوچکی هستند که واکنشهای التهابی بیشتری راه میاندازند و همچنین پایانههای عصبیِ ما را تحریک میکنند. در این صورت ممکن است پوست بیشتر احساس خارش داشته باشد.»
او میگوید گرمایش مرکزی باعث این واکنشها میشود، زیرا محیطی گرم اما بسیار خشک ایجاد میکند، بهویژه اگر رادیاتورها تمام روز با درجه بالا و بدون تهویه روشن باشند. با این حال، او تأکید میکند که این تنها عامل تحریک پوست در زمستان نیست. هوای سرد بیرون حتی میتواند خشککنندهتر باشد، چون به طور طبیعی رطوبت کمتری در خود نگه میدارد—و باد هم با بیشتر شدن سرعت تبخیر آب و چربیهای طبیعی پوست، اوضاع را بدتر میکند.
او میگوید: «بعضی افراد بیشتر از دیگران مستعد این مشکلات هستند، بهویژه کسانی که اگزما دارند.»
توصیههایی برای رطوبت پوست
به گفته این متخصص، اگر در زمستان با تحریک و التهاب پوستی دستوپنجه نرم میکنید، بهتر است درجه گرمایش مرکزی را کمی پایینتر نگه دارید و از دستگاه بخور استفاده کنید. با پوستتان ملایم رفتار کنید، مثلا از صابونهای قوی پرهیز کنید و به جای آن از پاککنندههای کرمی و بدون صابون استفاده کنید. توصیه میشود که از یک کرم مرطوبکننده بدون عطر استفاده کنید که حاوی ترکیبات پوشاننده (برای کاهش تبخیر آب) باشد و در کنار آن موادی مانند سرامیدها و گلیسیرین داشته باشد تا به تقویت سد پوستی و جذب رطوبت کمک کند. او میگوید: «به آن مثل این فکر کنید که برای زمستان یک پتوی کوچک روی پوستتان میاندازید.»
