به گزارش اکوایران به نقل از بانی فیلم از سایت ونیتیفیر، کوری نقش نمادین دکتر فرانک ان فورتر را در نمایش اصلی ایفا کرد که در تئاتر رویال کورت لندن روی صحنه رفت. او در این نقش آنقدر ماند تا اینکه این نمایش به برادوی منتقل شد و در نهایت به یک فیلم سینمایی با بازی سوزان ساراندون و بری باستویک تبدیل شد.
آن فیلم به یک اثر کالت تبدیل شد و به لطف آهنگهای پر سر و صدایش مانند «پیچش زمان»، «لمس کن، لمس کن، لمس کن» و… که اجرای فراموشنشدنی کوری را داشت، سانسهای نمایشهای نیمهشب زیادی را به خود اختصاص داد.
کوری فراتر از نقشهای گستردهاش در سینما، فعالیت گستردهای در صحنه تئاتر داشت و سه نامزدی تونی برای ایفای نقش ولفگانگ آمادئوس موتسارت در نمایش «آمادئوس» محصول ۱۹۸۱، بازی در نقش آلن سوان در نمایش موزیکال «سال مورد علاقه من» و بازی در نقش شاه آرتور در نمایش موزیکال پرفروش «اسپامالوت مونتی پایتون!» به دست آورد.
