چرا جامعه مدنی در ایران کار نمیکند؟
غلامرضا ظریفیان، فعال سیاسی، با تأکید بر ضرورت بازتعریف جایگاه نهادهای مدنی در ساختار حکمرانی کشور، معتقد است نگاه تقابلی به جامعه مدنی و حاکمیت، مانع شکلگیری توسعه سیاسی و گفتوگوی ملی شده است.
جامعه مدنی
جامعه مدنی چگونه میتواند حاکمیت را به تغییر وادار کند؟
امیرحسین جلالی ندوشن، روانپزشک و سخنگوی انجمن علمی روانپزشکان ایران، درباره آینده پس از جنگ و لزوم تغییر رویکرد حاکمیت هشدار میدهد: اگر سیستم بخواهد همانند دوران پس از جنگ دوازده روزه عمل کند، باید منتظر روزهای تلخی باشیم. جلالی ندوشن تأکید میکند…
دولتِ فیلسوف آزادی
هگل، فیلسوف آلمانی، به صراحت بیان میدارد: “مالکیت نخستین تجسم آزادی است.” (Eigentum ist die erste Existenz der Freiheit.) (فلسفه حق، بند ۴۵). این بدان معناست که فرد با تملک اشیا و تعیین قلمرو خویش، اراده آزاد خود را در واقعیت بیرونی محقق میسازد.
سیاست صنعتی و اقتدارگرایی سیاسی
اجرای سیاست صنعتی مستلزم برقراری تعدادی پیششرط نهادی است که مهمترین آن اقتدارگرایی سیاسی و تمرکز امور در دست یک دولت است؛ چراکه پیشفرض آن این است که عرضه و تقاضا در بازار بهتنهایی کافی نیست.
نماد جدا شدن سفره جامعه مدنی از حکومت
بهروز مرباغی، شهرساز و معمار معتقد است که در تاریخ شهرسازی و تاریخ مدنی تهران، لالهزار نماد، جدا شدن سفره جامعه مدنی از حکومت است.
فراستخواه از مثلث دولت، بازار و جامعه مدنی در توسعه میگوید
مقصود فراستخواه جامعهشناس در حاشیه رویداد کرمان آیدکس 2024، از علل عدم توسعه در ایران گفت: برای رسیدن به توسعه باید موانع مشارکت بخش خصوصی خلاق برداشته شود.مقررات زدایی به شکل واقعی رخ دهد.
سر اعتراضات کجاست؟
پرسش لیدر و سر ناآرامیها کجاست در روزهای اخیر بسیار پرسیده میشود.
