توافق سیاسی ایران و عربستان میتواند دستاوردهای زیادی در بخش اقتصادی داشته باشد. برای یک نمونه، عربستان در چشمانداز 2030 فاصلهگیری از درآمدهای نفتی را در دستور کار قرار داده است؛ این یعنی سرمایهگذاری در حوزههای دیگر همچون صنایع معدنی.
پوتین برای حفظ درآمدهای نفتی کشورش پس از حمله به اوکراین، حضور در بازار هند را توسعه داد و توانست از رقبایی مانند عراق و عربستان پیشی بگیرد.
تقریبا دو سال و نیم از پایان جنگ دوم قره باغ میگذرد، اما تنشها بین تهران و باکو نه تنها فروکش نکرده بلکه شدت هم گرفته است.
در این برنامه سفر در زمان برخی از اتفاقات و رویدادهای رخ داده در طول تاریخ، طی هفته گذشته را مرور می کنیم. در فروردین سال 53 اوپک با یک پیشنهاد ایران برای کمک به کشورهای در حال توسعه از محل درآمدهای نفتی موافقت کرد.
کاهش درآمدهای نفتی و محدودیتها برای دسترسی به این درآمدها، موضوع راههای پیش روی دولت برای درآمدزایی را در سال های اخیر جدی کرده است. برخی بهترین راهکار را درآمدهای مالیاتی و تکیه کردن دولت به این درآمدها میدانند.
عبدالناصر همتی معتقد است در کشورهای نفتخیز، درآمدهای نفتی عمده متغیرهای کلان اقتصادی را تحت تاثیر قرار میدهد.
با نگاهی به تغییرات تولید ناخالص داخلی سرانه بدون نفت از سال ۱۳۴۰، می توان عملکرد رشد اقتصادی با ذره بین بهتری ارزیابی کرد.
شرکت نفت آرامکوی سعودی به سود سالانه 161.1 میلیارد دلاری دست پیدا کرده که افزایش تقریبا یکونیم برابری را نسبت به سال گذشته نشان میدهد.
اکوایران: صادرات نفت ایران در تابستان 1401 به رکورد چهارساله رسیده است. این رقم نسبت به تابستان سال 1400 نزدیک به 50 درصد بیشتر شده اما بررسیهای آماری نشان میدهد عمده علت چنین رشدی را جنگ روسیه و اوکراین رقم زده است.
علی سرزعیم اقتصاددان به عنوان موافق اجرای طرح مولدسازی داراییهای دولت معتقد است: شرایط کشور بعد از تحریمها مساعد نیست. عدم تعادل درآمدها و هزینههای دولت، خود را به صورت تورم نشان میدهد.
