اقتصاد دیجیتال امروز فقط مجموعه‌ای از اپلیکیشن‌ها و پلتفرم‌ها نیست؛ بلکه به زیرساخت حیاتی اقتصاد مدرن تبدیل شده است. از پرداخت و تجارت آنلاین تا حمل‌ونقل، آموزش، رسانه و خدمات شهری، بخش بزرگی از زندگی روزمره به شبکه‌ای وابسته است که پایداری آن، شرط تداوم فعالیت اقتصادی محسوب می‌شود.

در سال‌های اخیر، اقتصاد دیجیتال ایران با وجود تحریم‌ها، محدودیت سرمایه‌گذاری و نااطمینانی‌های سیاستی، به یکی از معدود بخش‌های پویا و اشتغال‌ساز کشور تبدیل شد؛ زیست‌بومی متشکل از استارتاپ‌ها، فروشگاه‌های آنلاین، پلتفرم‌های خدماتی و هزاران نیروی متخصص. اما جنگ و اختلال‌های ارتباطی، این‌بار مستقیما قلب این اکوسیستم را هدف قرار داد.

در روزهای بحران، قطعی اینترنت و جایگزینی شبکه‌ای ناقص، زنجیره‌ای از اختلال را در فروش آنلاین، پرداخت، لجستیک، تبلیغات و خدمات ابری ایجاد کرد. بسیاری از کسب‌وکارها با افت تقاضا، کاهش اعتماد کاربران و فشارهای مالی مواجه شدند و بخشی از نیروهای انسانی متخصص نیز از این بازار خارج شدند؛ موضوعی که فراتر از یک بحران کوتاه‌مدت، ظرفیت نوآوری اقتصاد را تهدید می‌کند.

نشست دوم همایش «چشم‌انداز اقتصاد ایران ۱۴۰۵» با محوریت «اقتصاد، صنایع و کسب‌وکارها» به بررسی وضعیت اقتصاد دیجیتال و بخش خدمات در آستانه جنگ، رخدادهای دوران بحران، خسارت‌های وارده و مسیر بازسازی این زیست‌بوم پرداخت.

در این پنل که با مدیریت مرتضی مقدسیان انجام شد، علی حکیم‌جوادی، نیما قاضی و مهدی انصاری دیدگاه‌های خود را مطرح کردند.