به گزارش اکوایران به نقل از جماران، فرمانده کل ارتش با بیان اینکه دشمنان دیگر جرأت ورود به تنگه هرمز و خلیج فارس را ندارند، گفت: خشم و کینه ما نسبت به آنها کم نخواهد شد و اگر مرتکب اشتباهی شوند، با خشم و کینهای انباشته مواجه میشوند که کارشان را بسیار سخت خواهد کرد.
امیر سرلشکر «امیر حاتمی» فرمانده کل ارتش، صبح دیروز (سهشنبه) در مراسم ششمین سالروز اعطای نشان فداکاری رهبر شهید حضرت آیتالله العظمی امام خامنهای که بهمنظور پاسداشت هزار و ۱۸۴ شهید دانشجو و دانشآموخته دانشگاه افسری امام علی (ع) نزاجا با حضور فرماندهان عالیرتبه ارتش در دانشگاه افسری امام علی (ع) برگزار شد، ضمن تسلیت بهمناسبت فرارسیدن ایام عزاداری حضرت اباعبدالله الحسین (ع)، اظهار داشت: امیدوارم همگی از برکات عزادارى آقا و سرور شهیدان و شهداى کربلا بهرهمند باشیم.
سرلشکر حاتمی در ادامه عنوان کرد: همه ما وظیفه داریم که نسبت به خانواده معظم شهدا ادای دین کنیم؛ هرچند که ادای دِین نسبت به خانواده معظم شهدا و رزمندگان عزیز کشورمان، ارتش جمهورى اسلامى ایران و همه رزمندگان، سخت است.
سرلشکر حاتمی، با اشاره به اهداف اعلامی دشمن خاطرنشان کرد: رئیسجمهور جنایتکار آمریکا با وقاحت تمام اعلام کرده بود که میخواهد ملت ایران را وادار به تسلیم کند، جمهوری اسلامی را از بین ببرد و نقشه ایران را تغییر دهد؛ اما امروز باید پرسید کدامیک از این اهداف محقق شد؟ آنها در جنگ تحمیلی ۱۲ روزه التماس آتشبس کردند و در جنگ تحمیلی سوم نیز همین اتفاق افتاد. امروز جمهوری اسلامی ایران قدرتمندتر از هر روز دیگری در عرصه جهانی میدرخشد و مرزهای ما مستحکمتر از همیشه است.
فرمانده کل ارتش یادآور شد: دشمن مدعی است نیروی دریایی، هوایی، پدافند و موشکی ایران را نابود کرده، اما این ادعا کاملاً دروغ است. نیروی دریایی ارتش امروز در ۵۰۰ تا ۶۰۰ کیلومتری سواحل دریای عمان مقتدرانه در عرصه دفاع حضور دارد. دشمنان، تنها یک بار وارد آبهای ما شدند که با هجوم نیروی دریایی ارتش، سپاه و نیروی هوافضا مواجه و مجبور به فرار شدند. آنها دیگر جرأت ورود به تنگه هرمز و خلیج فارس را ندارند.
وی با اشاره به استقامت نیروهای مسلح گفت: پدافند هوایی تا آخرین لحظه شلیک کرد و پهپادها و هواپیماهای دشمن را فراری داد. موشکهای هوافضای سپاه و پهپادهای ارتش نیز تا واپسین دقایق نبرد فعال بودند. نیروی زمینی نیز آماده نبرد بود؛ اما دشمن جرأت ورود زمینی پیدا نکرد و اگر میآمد، با همان سرنوشتی مواجه میشد که انتظارش را میکشید.
