یکی از راههای تامین مالی دولت از طریق فروش اوراق است. این روش در سایر کشورها نیز انجام میشود و از روشهای مرسوم تامین مالی دولت محسوب میشود. اما در ایران نرخ تامین مالی این اوراق پایین بوده و تا مدتها به صورت اجباری به بانکها فروخته شده است. در یک ماه گذشت دولت تصمیم گرفت شیوه گذشته حراج اوراق خود را تغییر دهد به این صورت که سالانه نهادهایی را به عنوان «معاملهگر اولیه» انتخاب کند و این نهادها در بازار اولیه خریدار اصلی اوراق دولت باشند.
طبق این تصمیم مظنه گیری برای نرخ اوراق صرفا از معاملهگران اولیه و بازار انجام خواهد شد و مابقی بازیگران در مظنهگیری نرخ نقش ندارند. نرخ ایجاد شده و مبادله شده اوراق در بازار اولیه بالاتر از نظامات پیشین فروش اوراق دولتی است. چراکه دیگر دولت از بازار کنار رفته و بازارگردانی به طور کامل به معاملهگران اولیه سپرده میشود.
حراج سیزدهم به کجا رسید؟
حراج سیزدهم نیز به شیوه جدید انجام شد. این حراج نیز نسبت به فروش اوراق در حالت قبلی وضعیت بهتری را شاهد بود. در این حراج که ۱۱ شهریور ماه ۱۴۰۵ انجام شد، حدود ۴۸ هزار میلیارد تومان اوراق از سه نماد اراد ۲۹۶، اراد ۲۹۷، اراد ۲۹۹ و اراد ۳۰۴ عرضه شد که تنها نماد اراد ۳۰۴ خریدار داشت. خریدار این اوراق معاملهگران اولیه بودند که ۲۰ هزار و ۳۷۰ میلیارد تومان برای این اوراق تقاضا کردند. نرخ سود این معامله در چارچوب قرارداد توافقی میان دولت و معاملهگران تعیین شده است.
این میزان فروش اوراق نسبت به سه حراج گذشته کاهش پیدا کرده اما همچنان نسبت به فروش اوراق پیش از تشکیل بازار اولیه بیشتر است. همچنین طبق آمار، میزان فروش اوراق در حراج سیزدهم نسبت به میانگین فروش اوراق در هر حراج (معادل ۲۱ هزار و ۸۰۰ میلیارد تومان) کمتر بوده است.
