به گزارش اکوایران، بازارهای جهانی نفت در روزهای اخیر واکنش قابلتوجهی به مجموعهای از اخبار مهم سیاسی، از احتمال آتشبس گرفته تا تهدیدهای تازه دونالد ترامپ علیه ایران، نشان ندادهاند؛ موضوعی که نشان میدهد معاملهگران بیش از سیگنالهای کوتاهمدت، بر ریسکهای واقعی در سمت عرضه تمرکز کردهاند.
قیمت نفت در معاملات روز دوشنبه تغییر محسوسی نداشت؛ بهطوری که نفت برنت در محدوده حدود ۱۱۰ دلار و نفت آمریکا در سطوحی نزدیک به آن نوسان کرد. این در حالی است که بازار پیشتر جهش قابلتوجهی را تجربه کرده بود و اکنون وارد فاز ارزیابی و انتظار شده است.
بدبینی تحلیلگران به توافق ایران و آمریکا
در همین حال، به نقل از بلومبرگ، اخبار مربوط به تلاشهای دیپلماتیک برای دستیابی به یک آتشبس ۴۵ روزه میان آمریکا و ایران منتشر شده، اما منابع آگاه احتمال موفقیت این مذاکرات در کوتاهمدت را پایین ارزیابی کردهاند. این بدبینی نسبت به نتیجه مذاکرات، یکی از دلایل اصلی واکنش محدود بازارها عنوان میشود.
از سوی دیگر، تهدیدهای صریح ترامپ مبنی بر هدف قرار دادن زیرساختهای ایران در صورت عدم بازگشایی تنگه هرمز نیز نتوانسته شوک جدیدی به بازار وارد کند. به نظر میرسد این نوع سیگنالهای سیاسی تا حدی در قیمتها لحاظ شده و برای ایجاد نوسان جدید، نیاز به تغییر واقعی در وضعیت عرضه وجود دارد.
ادامه نگرانیها از اختلال در جریان صادرات
عامل کلیدی دیگر، تداوم اختلال در جریان صادرات نفت از منطقه خلیج فارس است. با وجود انتشار خبر عبور محدود برخی کشتیها، سطح تردد همچنان فاصله زیادی با شرایط عادی دارد و همین موضوع نگرانیها درباره عرضه را حفظ کرده است. در چنین شرایطی، بازار ترجیح داده بهجای واکنش به اخبار متناقض سیاسی، بر دادههای واقعی حملونقل و صادرات تمرکز کند.
همچنین، تصمیم اوپک پلاس برای افزایش محدود تولید نیز نتوانسته اثر قابلتوجهی بر بازار بگذارد؛ چرا که به دلیل شرایط جنگی، بسیاری از تولیدکنندگان عملاً توان افزایش عرضه را ندارند. این موضوع باعث شده سیاستهای رسمی تولید، فاصله معناداری با عرضه واقعی در بازار داشته باشد.
تداوم انتظارات تورمی
در سطح کلان، نگرانی از تبعات تورمی افزایش قیمت انرژی نیز همچنان پابرجاست. افزایش هزینههای سوخت، بهویژه در اقتصادهای بزرگ، میتواند فشار مضاعفی بر سیاستگذاران پولی وارد کند و همین عامل نیز به احتیاط بیشتر سرمایهگذاران دامن زده است.
در مجموع بنظر میرسد بازار نفت در شرایطی قرار دارد که اخبار سیاسی، چه مذاکره چه تهدید، بهتنهایی محرک قوی برای تغییر قیمتها نیستند. آنچه در حال حاضر اهمیت دارد، میزان واقعی اختلال در عرضه و چشمانداز بازگشت جریان عادی صادرات از گلوگاههایی مانند تنگه هرمز است؛ متغیری که همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد.
