در حالی که فدرال رزرو نرخ‌های سیاستی را بدون تغییر حفظ کرده، اظهارات جدید مقامات این نهاد نشان می‌دهد عدم‌قطعیت‌های اقتصادی افزایش یافته و ریسک‌ها به‌ویژه به سمت تورم بالاتر متمایل شده‌اند.

به گزارش اکوایران، بانک مرکزی ایالات متحده در ادامه اجرای سیاست پولی اعلام‌شده توسط کمیته بازار باز فدرال رزرو، چارچوب عملیاتی خود را بدون تغییر حفظ کرده و بر تثبیت نرخ‌های بهره در سطوح فعلی تأکید دارد؛ رویکردی که نشان‌دهنده ورود سیاست‌گذار به فاز «صبر و ارزیابی» است.

جزئیات جلسه فدرال رزرو

بر اساس تصمیمات اخیر، نرخ سود پرداختی به ذخایر بانکی در سطح ۳.۶۵ درصد تثبیت شده و نرخ بهره هدف بازار بین‌بانکی نیز در بازه ۳.۵ تا ۳.۷۵ درصد نگه داشته شده است. همزمان، ابزارهای مدیریت نقدینگی از جمله عملیات ریپو و ریورس ریپو نیز بدون تغییر باقی مانده‌اند تا کنترل دقیق شرایط مالی حفظ شود. همچنین فدرال رزرو بر حفظ سطح «کافی» ذخایر در سیستم بانکی از طریق خرید اوراق خزانه کوتاه‌مدت تأکید کرده است.

اظهارات نایب رئیس بانک مرکزی آمریکا

در کنار این تصمیمات، اظهارات جدید فیلیپ جفرسون، نایب‌رئیس فدرال رزرو، تصویر محتاطانه‌تری از چشم‌انداز اقتصاد آمریکا ارائه می‌دهد. به گفته او، چشم‌انداز اقتصادی با عدم‌قطعیت قابل‌توجهی مواجه است و توازن ریسک‌ها به‌وضوح به سمت تورم بالاتر متمایل شده است.

جفرسون تأکید کرده که در شرایط فعلی، ریسک‌های نزولی برای بازار کار در کنار ریسک‌های صعودی برای تورم وجود دارد؛ ترکیبی که کار سیاست‌گذاری را پیچیده‌تر می‌کند. به گفته او، اگرچه بازار کار در حال حاضر «تقریباً متعادل» ارزیابی می‌شود، اما در برابر شوک‌های بیرونی (به‌ویژه شوک‌های انرژی و ژئوپلیتیکی) آسیب‌پذیر باقی مانده است.

وی همچنین به نقش قیمت انرژی اشاره کرده و هشدار داده که افزایش مستمر آن می‌تواند از طریق کانال هزینه‌ها، فشارهای تورمی را تقویت کند. این موضوع در شرایطی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که تورم همچنان بالاتر از هدف ۲ درصدی فدرال رزرو قرار دارد و روند نزولی آن به‌طور کامل تثبیت نشده است.

از منظر سیاست‌گذاری، جفرسون معتقد است نرخ بهره فعلی در «موقعیت مناسبی» قرار دارد و به‌طور کلی می‌توان آن را نزدیک به سطح خنثی در نظر گرفت؛ موضوعی که نشان می‌دهد فدرال رزرو در حال حاضر تمایل کمتری به تغییر فوری نرخ‌ها دارد، مگر آنکه داده‌های جدید مسیر متفاوتی را نشان دهند.

در عین حال، عدم‌قطعیت در سیاست‌های تجاری و تداوم تنش‌های ژئوپلیتیکی نیز به‌عنوان ریسک‌های مهم صعودی برای تورم مطرح شده‌اند؛ عواملی که می‌توانند از طریق اختلال در زنجیره تأمین و افزایش هزینه‌های واردات، فشار قیمتی را تشدید کنند.

در مجموع، ترکیب تصمیمات عملیاتی فدرال رزرو با لحن محتاطانه مقامات آن نشان می‌دهد که سیاست‌گذار در موقعیتی بین کنترل تورم و جلوگیری از تضعیف بازار کار قرار گرفته است. این وضعیت، احتمال تداوم سیاست «نرخ‌های بالا برای مدت طولانی‌تر» را تقویت می‌کند، در حالی که مسیر آتی سیاست پولی بیش از پیش به داده‌های تورم، بازار کار و تحولات ژئوپلیتیکی وابسته خواهد بود.