به گزارش اکوایران، تحولات اخیر در بازارهای مالی جهانی نشان میدهد که دلار آمریکا همچنان جایگاه مسلط خود را در نظام پولی بینالمللی حفظ کرده و حتی در بستر فناوریهای نوین مالی، در حال تقویت این موقعیت است. دادههای جدید حاکی از آن است که سپردههای دلاری خارج از ایالات متحده به حدود ۱۴.۵ تریلیون دلار رسیده که نسبت به سال ۲۰۰۰ بیش از ۲۲۰ درصد رشد داشته است؛ رقمی که بهمراتب بالاتر از سپردههای یورویی در سطح ۳.۵ تریلیون دلار قرار دارد.
طبق گزارشی از فایننشیال تایمز، آمارهای بانکداری بینالمللی نشان میدهد استفاده از دلار در سیستم بانکی برونمرزی از اواخر دهه ۱۹۹۰ بهطور چشمگیری افزایش یافته و فاصله قابلتوجهی با سایر ارزها مانند ین، پوند و فرانک سوئیس ایجاد کرده است. در حال حاضر، داراییهای دلاری خارج از آمریکا معادل حدود ۴۳ درصد از کل سپردههای داخلی این کشور است؛ موضوعی که نشاندهنده تداوم نقش محوری دلار در تجارت و مالیه جهانی است، حتی در شرایطی که بحثهایی درباره کاهش وابستگی به این ارز مطرح میشود.
به گفته تحلیلگران بانک تسویه حسابهای بینالمللی (BIS)، رشد استیبلکوینها، که حدود ۹۸ درصد آنها به دلار متصل هستند، میتواند به تقویت بیشتر این سلطه منجر شود. این داراییهای دیجیتال که امکان انتقال سریع، کمهزینه و ۲۴ ساعته را فراهم میکنند، بهویژه در اقتصادهای نوظهور بهعنوان جایگزینی برای ارزهای بیثبات داخلی مورد استفاده قرار میگیرند. در چنین شرایطی، خطر «دلاریزهشدن دیجیتال» افزایش مییابد؛ پدیدهای که میتواند حاکمیت پولی کشورها را تضعیف کرده و سیاستگذاریهای کلان اقتصادی را با چالش مواجه کند.
به نقل از بلومبرگ، در این میان اروپا با نگرانی فزایندهای به این تحولات نگاه میکند. کریستین لاگارد، رئیس بانک مرکزی اروپا، بارها نسبت به کندی پیشرفت پروژه «یوروی دیجیتال» هشدار داده و تأکید کرده که این تأخیر میتواند موقعیت اروپا را در رقابت جهانی تضعیف کند. در حالی که انتظار میرود نخستین نسخه این ارز دیجیتال تا سال ۲۰۲۹ عرضه شود، آمریکا با حمایت از استیبلکوینهای دلاری و تدوین چارچوبهای نظارتی، در حال تثبیت برتری خود در این حوزه است.
همزمان، بانکها و نهادهای مالی اروپایی نیز بهدنبال توسعه استیبلکوینهای مبتنی بر یورو هستند تا از وابستگی بیشتر به زیرساختهای مالی آمریکا جلوگیری کنند. با این حال، اختلافات درون اتحادیه اروپا، پیچیدگیهای نظارتی و نگرانی بانکها از کاهش سپردهها، روند پیشرفت این پروژهها را کند کرده است.
شواهد نشان میدهد که استیبلکوینها نهتنها یک نوآوری فناورانه، بلکه ابزاری ژئوپلیتیکی در رقابت میان ارزها هستند. در چنین شرایطی، آینده نظام پولی جهانی بیش از هر زمان دیگری به تعامل میان فناوری، سیاستگذاری و موازنه قدرت اقتصادی میان کشورها وابسته خواهد بود.
