همین تأخیر باعث شده که اکنون سیاستگذاران پولی ژاپن تحت فشار باشند تا در مدت زمانی محدود، نرخهای بهره را به سطوحی نزدیک به نرخ خنثی برسانند.
با این حال واکنش بازار ارز به آخرین افزایش نرخ بهره بسیار محدود بود؛ زیرا معاملهگران از مدتها قبل چنین اقدامی را پیشبینی کرده بودند و آن را در قیمت داراییها لحاظ کرده بودند.
در شرایط فعلی، مهمترین عامل تعیینکننده مسیر ین نه خود افزایش نرخ بهره، بلکه چشمانداز رشد اقتصادی ژاپن در مقایسه با سایر اقتصادهای بزرگ است. اقتصاد آمریکا همچنان از رشد بالاتر و نرخهای بهره جذابتری برخوردار است و همین موضوع میتواند مانع از تقویت قابلتوجه ین در برابر دلار شود.
در مقابل، وضعیت در برابر ارزهای اروپایی متفاوت به نظر میرسد. با توجه به تفاوت چرخههای پولی و انتظارات بازار از اقتصادهای منطقه یورو و بریتانیا، ین میتواند در ماههای آینده عملکرد بهتری در برابر یورو و پوند داشته باشد. هرچند این سناریو نیز بیش از آنکه به جهش قدرتمند ین منجر شود، احتمالاً به یک روند تدریجی و محدود در تقویت ارزش این ارز ختم خواهد شد.
به همین دلیل، افزایش نرخ بهره اخیر را میتوان بیش از هر چیز تلاشی برای جبران عقبماندگی سیاست پولی ژاپن دانست؛ اقدامی که اگرچه برای کنترل تورم ضروری به نظر میرسد، اما به تنهایی تضمینکننده بازگشت قدرت از دسترفته ین در بازارهای جهانی نخواهد بود.
