به گزارش اکوایران، دلار آمریکا برای سومین روز متوالی در برابر سبدی از ارزهای معتبر جهان تضعیف شد و شاخص دلار به 99.324 واحد رسید که پایینترین سطح آن از ماه ژوئن محسوب میشود. مهمترین عامل این کاهش، انتشار آمار ضعیفتر از انتظار خردهفروشی آمریکا در روز جمعه بود؛ دادهای که نشان داد تقاضای مصرفکنندگان آمریکایی در حال کاهش است و این موضوع میتواند به کند شدن رشد اقتصادی بزرگترین اقتصاد جهان منجر شود.
این گزارش در کنار انتشار دادههای پایینتر از انتظار تورم آمریکا، انتظارات بازار از سیاست پولی فدرال رزرو را تغییر داده است. اکنون معاملهگران احتمال افزایش نرخ بهره در نشست ماه آینده بانک مرکزی آمریکا را به شکل قابل توجهی کمتر از گذشته ارزیابی میکنند؛ موضوعی که فشار فروش بر دلار را افزایش داده و موجب تقویت ارزهای رقیب شده است.
همزمان با کاهش انتظارات برای افزایش نرخ بهره، بازده اوراق خزانهداری آمریکا نیز در تمامی سررسیدها کاهش یافت. با این حال، نرخ بازده اوراق بلندمدت همچنان در نزدیکی بالاترین سطوح تاریخی خود باقی مانده است؛ موضوعی که نشان میدهد اگرچه بازار نسبت به سیاست پولی کوتاهمدت خوشبینتر شده، اما همچنان نسبت به چشمانداز بلندمدت اقتصاد آمریکا و حجم بالای بدهی دولت نگرانیهایی وجود دارد.
در بازار انرژی نیز قیمت نفت برنت به دنبال کاهش تنشها میان ایران و آمریکا با افت همراه شد و در محدوده 88 دلار در هر بشکه نوسان میکند. فروکش کردن نگرانیها درباره احتمال اختلال در عرضه نفت از مسیر تنگه هرمز، بخش مهمی از ریسک ژئوپلیتیکی بازار نفت را کاهش داده و فشار نزولی بر قیمتها وارد کرده است.
کاهش قیمت نفت در کنار مقاومت اقتصادهای بزرگ جهان در برابر شوک ناشی از جنگ، فضای بازارهای مالی را ریسکپذیرتر کرده است. در همین حال، شاخصهای آتی سهام آمریکا، اروپا و آسیا نیز معاملات هفته را با رشد آغاز کردند چراکه خوشبینی سرمایهگذاران نسبت به چشمانداز اقتصاد جهانی افزایش یافته است.
در مجموع، کاهش نگرانیها درباره اثر احتمالی تنشهای خاورمیانه بر بازار نفت و همچنین افت احتمال افزایش نرخ بهره فدرال رزرو، موجب شده شاخصهای سهام آمریکا و اروپا در نزدیکی رکوردهای تاریخی خود باقی بمانند. همزمان، کاهش تقاضا برای اوراق قرضه دولتی و افت قیمت این اوراق نیز نشانهای از افزایش تمایل سرمایهگذاران به پذیرش ریسک است. به بیان دیگر، سرمایهگذاران در شرایط کنونی ترجیح میدهند سرمایه خود را به جای تأمین مالی دولتها، به سمت شرکتها و بازار سهام هدایت کنند؛ تغییری که نشاندهنده بهبود محسوس احساس ریسک در بازارهای جهانی است.
