در نگاه اول، این اعداد می‌توانند این تصور را ایجاد کنند که بانک‌های مرکزی جهان در حال کنار گذاشتن اوراق آمریکا و جایگزین کردن طلا هستند. اما این مقایسه یک نکته مهم را نادیده می‌گیرد: قیمت دارایی‌ها.
ارزش هر دو ذخیره بر اساس قیمت روز محاسبه می‌شود. از سال ۲۰۲۲، قیمت طلا رشد قابل‌توجهی داشته، در حالی که قیمت اوراق خزانه‌داری آمریکا تحت تأثیر افزایش شدید نرخ‌های بهره کاهش پیدا کرده است. بنابراین بخشی از فاصله ایجادشده میان ارزش این دو دارایی، نه به تغییر حجم ذخایر، بلکه به تغییر قیمت آن‌ها مربوط می‌شود.
از طرف دیگر، طلای آمریکا هم در رقم ۵.۱ تریلیون دلاری محاسبه شده؛ در حالی که اوراق خزانه‌داری آمریکا متعلق به خود دولت آمریکا در رقم ۳.۹ تریلیون دلاری ذخایر خارجی قرار ندارند. با حذف طلای آمریکا، ارزش طلای سایر کشورها در پایان ۲۰۲۵ تنها اندکی بیشتر از ارزش اوراق خزانه‌داری خارجی بود و تا ژوئن ۲۰۲۶ اوراق دوباره جلو افتادند.
در نتیجه، افزایش اهمیت طلا در ذخایر رسمی یک واقعیت است، اما این اعداد به‌تنهایی نشان نمی‌دهند که طلا در حال جایگزین کردن کامل اوراق خزانه‌داری آمریکا است.
