دولتها دو بال دارند: ۱. نیرومند و مقتدرند و دوم پاسدار آزادیاند. نیروی اندیشه و کنش شهروندان چنین دولتی را بر میتراشد.
دولتی که اینگونه ساخت یافته در روابط بینالملل برای منافع ملی چانهزنی سیاسی و نظامی میکند و بسته به روابط نیروهای بینالمللی میتواند هربار درجایی منافع ملی را پیگیری کند.
با دگرگونی توان بازیگران، منافع ملی نیز نقطه جدیدی را پیدا میکند!
